Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Evet derdi yaratan,
Ve veren!
Bin derde değil,
Tüm dertlere devadır.

Dertlilere deva,

Marifet maddede olsaydı,
cismi büyük olanların cirmi de büyük olurdu!

Hâlbuki maddenin münasebeti,
temas edebildiği ve ulaşabildiği alan ile sınırlı olmakla beraber,
maddeyi ve maddenin, katı sıvı ve gaz hallerini aşanlar için sirayet alanına sınır tayin edilemiyor.

Ülkem yanar, alev alev.
Söndürecek suyumuz yok.
Su yok sözü bir bahane.
Söndürmeye gönlümüz yok.

Başta insan olmak üzere,
tüm yaratıklar ile uyum içinde,
saygı esasları dâhilinde yaşamanın adı olan Güzel Ahlaktır.

Yoksa her insan dünya coğrafyasının herhangi bir yerinde tertemiz duygular, mükemmel yetenekler ile donanımlı bir şekilde hayata merhaba der.

Yollar bir değil ki, meçhul ve sonsuz,
Zorlu ve zorunlu, insan umutsuz.
Emir haktan gelmiş geri kalınmaz.
Bu yollar unutma, mürşitsiz olmaz.

Derdini bilene, bulunur derman,

Odak,
Âlem çemberine,
Zikir cümle dillerine,
Medine’nin güllerine,

Selam olsun,

Ayrılığı üçe böldüm,
Ortaya gönlümü koydum.
Hasretiyle içler yakan,
Ateşinde lezzet buldum.

Ayırır yarini yardan,

Geldi geçti nicesi, her nesneden yücesi,
Gönüllere nur serpti, yazılan aşk hecesi.
Sevgiden mahrum günüm, bana azap gecesi.
Aşkla sevdayla dolu, günlere, selam olsun.

Yüreğim de aşk dolu, yok ona bir sevgili,

Selam selamı bilene,
Selam kelama erene,
Selam Hakkı Hak bilene,
Selam hakkı sevenlere.

Selam hakka ayan kalbe,

Kolay mı zan ettin, savaş şeytanla,
Oku da, hilkatin sırrını anla,
Kâinat anlatır, sırrı tevhidi,
Bakıver eşyaya, nur-u imanla.

Her zerrede, vardır onun sikkesi,