Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Materyalist,
Sadece inancı inkâr eden kişi değil.

Materyalist,
bütün değerleri maddeye indirgeyip,
İnancını dikkate almadan ahiret yokmuş gibi sadece dünyalık yaşayarak, maddeyi putlaştırdığının farkında olmayan TOTEMİST GİBİ DÜŞÜNENLERLE, FİRAVUNLAR VE NEMRUTLAR GİBİ dünya sevdası ile Allah’ı ve ahreti unutup, hayatı anlamsızlaştırarak ölümlü dünyada ebedi kalacakmış gibi yaşamını sürdürmeye çalışanlardır.

Renkler siliniyor, gözümde bir, bir.
Anlamadım, bendeki garip hal nedir.
Ufuklar daraldı, dünyam karanlık.
Düşüncem karıştı, fikrim bulanık.

Hepimizin;
Sanat, sanat için ilkesinden çok,
sanat toplum içindir ilkesini ön plana çıkarmamız gerektiğine inanıyorum.

Şahsım için büyük bir iddia olmasına rağmen;
Yazarlar, şairler ve tüm kültür hizmetlilerinin öncelikli hedefi

Ey Dost!
İnsan olduğuna inanıyor
ve insana yakışır davranışlar sergilemek istiyor isen;

Seni yaratan Allah’a imandan sonra,
yaratılmana sebep olan anne ve babana saygılı ol.

Hayatımızın gayesi ve yaşam amacımız;
Sadece yemek, içmek ve şu geçici üç günlük dünyada (imkansız olsa da) biraz daha rahat yaşamak gibi basit ve doğal ihtiyaçlarımızın temini, sınır tanımayan arzularımızın tatmininden ibaret olmasın.

Bunların hiç birisi yaratılışımız için amaç değil,
yaşamın devamı ve Yüce Yaratıcının Rızasını (C.C.) kazanmak için birer araçtır.

Varis olmak ister isen, enbiyaya veliye,
Tembel, tembel, oturup, beklemekte nediye.
İşte ilme hazine, Kur-an sana hediye,
Uyan artık uykudan, Ölüm sana gelmeden.

Safını dikkatli seç, yanlış yerde durma ha,

Ey güzel dost, bil ki, duraklar fazla,
Kabirden sonrakiler, gelmiyor akla,
İnanan düşünür, sonsuz bir hazla,
Şu yalan dünyaya, kabir son durak.

Kabirden öteye, vardı bir berzah,

Hayat bir mektep, dersi yaşamak.
Ölüm var iken, nemümkün kalmak.

Nedir bu tembellik, kime bu inat,
Hizmete dılbeste, dururken sana,
Büyük ve küçük, cümle kainat.

Hüzün veren her nida, sevdalının feryadı,
Aşk acısı sevdanın, değişmeyen mutadı.
Aşk, biter maşuk gider, kalır dillerde yâdı.
Veda vakitsiz gelir, biter hayatın tadı.

Güneş aşk penceresinden, aşk ile kırparken göz,

Rahmete sırt dönerek, gaflet narına yanan,
Nefis ile şeytanın, yalanlarına kanan,
Akıbeti görmeyip, gaflet yoluna dalan,
İnanmış olsa bile gerçek mümin olamaz.

Aklıselim gerçeği, sonunu düşünmektir,