Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Dünya hayatı bir yol,
İnsanda bu yolda bir yolcudur.
Yolcu varacağı yere göre yol alırsa zarar etmez.
Vardığı yerde iltifata mazhar olup mükafat görür.
Yolun hakkını vermez asilik ederse yolun sonu hüsran olur.

Aşk, aine-i maşukta, mecazen eylerse tecelli,
Gönül, mahbub-i ezelide karar kılar besbelli.
Her asıl numunelerle nikaplı nazarı gafletten.
İlimle yırtıp hicabı, kurtulmalı cehaletten.

DEĞERLİ DOSTLAR,
HİÇ MÜBALAĞA ETMİYORUM.
KAÇ YIL OLUR İSE OLSUN BİR ÖMÜR BİR NAMAZ ETMEZ.

Ne edasında kazandıracağı nimet ve lezzet,
ne de TERKİNDEN DOLAYI ÇARPTIRILACAĞI CEZANIN, AZABIN büyüklüğü karşısında.

Hayat bu,
Herkese aynı imkânlar sunulmuyor.

Aynı nimetler verilmiyor.
Herkes aynı şeyle imtihan olunmuyor.

Tekke-i taptukta olmadan Yunus,
Bu dünya daralır, sanki bir fanus,
İster mesnevi ol, istersen kamus,
Emanet ilimle, tafralar atma.

Mal, makam fanidir, aldatır canı.

Şikayetim var Rabbim, senden gafil bakıştan.
Seni sorup dururum, ilmik ilmik nakıştan.
Ne yazdan haberim var, ne borandan ne kıştan.
Mecnu-i hudayım ben, kıskanır mecnun beni.

Terk ettim kil-u kali, dilim dönmez kelama.

Ecel gelip çatmadan,
Neden hazır olmazsın?
Ğillu, ğişu, aradan,
Tutup ta kaldırmazsı?

Ne sandın sen kendini?

İnsan rahim ile kabir arası,
Ömür denilen bir yolda,
Emekleyip dururken,
Varacağı tek menzil var,
O’da kendisi.

Ölüm korku vermez, onu bilene,
Kabirler dar gelmez, gönül erine,
Kapılma hayatın, azgın seline,
Ölümden kurtulmak, elinde değil.

Doğum varsa ölüm, elbet olacak,

Şükür.

Şükür rabbi bilmektir, nimetine ermektir.
Bunca nimet içinde, nankörlük ne demektir.

Şükreden şakir olur, kul olup Hakkı bulur,