Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Namaz, başların tacı, tüm dertlerin ilacı.
Namazsız kalan mümin, çeker tarifsiz acı.

Miracıdır müminin, arzdan arşa yükseliş,
Fani dünyaya bedel, firdevslere yöneliş.

Dünya iki kapılı bir han, üstünde yok tavanı,
Dünü yok yarını yok, yutmuş her kes yalanı.

Gelenler bir bir gider, sonunu düşünen yok,
Herkeste bin bir telaş, aldananlar ne de çok.

Dünya hayatı bir yol,
İnsanda bu yolda bir yolcudur.
Yolcu varacağı yere göre yol alırsa zarar etmez.
Vardığı yerde iltifata mazhar olup mükafat görür.
Yolun hakkını vermez asilik ederse yolun sonu hüsran olur.

Aşk, aine-i maşukta, mecazen eylerse tecelli,
Gönül, mahbub-i ezelide karar kılar besbelli.
Her asıl numunelerle nikaplı nazarı gafletten.
İlimle yırtıp hicabı, kurtulmalı cehaletten.

Ecel gelip çatmadan,
Neden hazır olmazsın?
Ğillu, ğişu, aradan,
Tutup ta kaldırmazsı?

Ne sandın sen kendini?

İnsan rahim ile kabir arası,
Ömür denilen bir yolda,
Emekleyip dururken,
Varacağı tek menzil var,
O’da kendisi.

Ölüm korku vermez, onu bilene,
Kabirler dar gelmez, gönül erine,
Kapılma hayatın, azgın seline,
Ölümden kurtulmak, elinde değil.

Doğum varsa ölüm, elbet olacak,

Tekke-i taptukta olmadan Yunus,
Bu dünya daralır, sanki bir fanus,
İster mesnevi ol, istersen kamus,
Emanet ilimle, tafralar atma.

Mal, makam fanidir, aldatır canı.

Şikayetim var Rabbim, senden gafil bakıştan.
Seni sorup dururum, ilmik ilmik nakıştan.
Ne yazdan haberim var, ne borandan ne kıştan.
Mecnu-i hudayım ben, kıskanır mecnun beni.

Terk ettim kil-u kali, dilim dönmez kelama.

Bir dostumun gelecek adına duyduğu endişeden dolayaı sormuş olduğu sualine yazmış olduğum cevaptır.
Siz dostlarımla paylaşmayı uygun gördüm.
Değerli vaktinizi bana ayırdığınızdan dolayı teşekkür ederim.


Selamunaleykum.