Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Mimsiz temel üstüne, kurulmuş medeniyet,
İnsanlığa kast etmiş, taht kurmuş edeniyet.

Gözlerini kapatmış, ne dünü ne yarını var,
Evladını yen vampir, dünyayı sanıyor yar.

Açıp ta gözümü, bakamaz oldum.
O güzel yüzünü, göremez oldum.
Verdiğim sözümü, tutamaz oldum.
Ey dost bilemedim, nedir bu halim.

Ben beni nedense, tanımaz oldum,

Azgın itin sonu uyuz demişler,
Ey israil, hazırmısın sonuna?
Katlettiğin canlar arşa gitmişler
Caniliğin kar kalır mı yanına?

Ey işgalci çete, kahrolasın sen,

Son pişmanlık fayda vermez,
Hele bunu bilse herkes.
İki dünyada da gülmez.
Pişmanlığı sona kalan,

Sevap burada, günah burada,

Oğlum kızım diyerek, yılların geçip gitti,
Onları büyütürken, ömür sermayen bitti.

Sadece büyüsünler, diye çektiysen çile,
Bir hayalin uğruna, geçti ömrün nafile.

Işık, karanlık geceden yarına yol açan menfez.
Işık, umuda muhtaç gönüllerde bir sermayedir tükenmez.
Her gün akşamla ölürken, ebede müştak insan zanneder ki hiç ölmez.

Yarın, anın kılıcı altında can vermeye mahkum kurban.
Yarın, her akşam karanlığa gömülerek ölüp dün olan.

Elhemdulillahi ala kullihal. Sivel kufri veddalal.

Her nefeste Allah'a iki sefer can borçlu olduğumuzu idrak edebilseydik!

Belki başımızı secdeden kaldırmayacaktık.

İnsan yaratıldığı günden beri, üzerinde yaşadığı dünyayı hatta imkânların el verdiği ölçüde dünyanın içinde bulunduğu uzayı tanımaya ve tanımlamaya çalışıyor.

Amma maalesef bütün bunlara rağmen;
eşyayı isimlendiren, maddeyi şekillendiren, varlığı değerlendiren kendisini önem ve büyüklüğü nispetinde tanımayı ve tanımlamayı düşündüğü söylenebilirmi?

Hayret;

Evet,
Ben her manası ile
haktan ve hakikatten yanayım.

Akıl, marifete ehil olup,
hakka hizmet ettiği sürece,

Mum sönüp karanlığa gömüldükten sonra,
karanlığa karşı vermiş olduğu kahredici mücadelenin ne önemi var?

Aydınlığını, sonsuza kadar devam ettirecek bir filme kaydetmediyse!

İnsan hayatı mumdan farklımı sanki?