Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

İnsan çoğunlukla,
elindeki nimetin, evindeki saadetin değerini bilmeme nankörlüğünün cezası olarak kendisini huzursuzluğa mahkum ettiğinin farkına varamıyor.

Evet,
gözü dışarıda, uzakta olanlar,
evlerindeki saadeti, yakınlarındaki nimeti fark etmeleri imkansız olur.

Ne söylenir, ey yarenler bu söze,
Resul kucak açmış, görünki size,
Mevla’m vadeylemiş cenneti bize.
Artık cehennemden, korkum yok benim.

Dalgaya Kürek.

Hayat nedir,
Ey dost, gel konuşalım,
Şu büyük soruna,
Çözüm bulalım.

Delice davranmak, dünya hayatı için makul sayılsa da! ..

Yarın yaratıcının huzuruna gidildiğinde,
bütün hesaplar aklın hakkının verilip veremediğinden olacağı KESİN.

Akıllı olduğu halde, delice davranmayı akıllılık zan edenlerin,

Aldanmak!

Aldanmak!
Umduğunu bulamamak, bir şeye değerinden fazla ücret ödemek ise!

His ve duygularımız adına, hangi şeyde umduğumuzu bulabiliyor,

Kan akmazsa açmaz güller,
Şakımaz dertli bülbüller,
Cennetlik olamaz erler.
Daha çok kanlar akacak.

Aksın bu garibin kanı,

Sözünü söylemeden, sonunu düşünürsen,
Kalp kırıp, gönül yıkıp, sonra üzülmezsin sen.

Dikkatli ol dilini, kullanırken her zaman,
Öyle yara açar ki, kapanması çok yaman.

Evet, gidişin bütün gidenler gibi!
Ama benim ardından bakışım!
Kaybolduğun ufukta dalışım.
Hasretle bekleyişim.

Her işin başı DOĞRULUKTUR!

Doğruluk, yaptığının, düşündüğünün, doğruluğuna inanmak ve doğru bir niyet ile işe ve söze başlamaktır.

Bina yapılırken, önce sağlam bir temel lazım.

Adalet!
Hakkın hâkimiyetine zemin ve imkân hazırlamakla,
beraber zalime haddini bildirip,
Mazlumu zulümden kurtarıp emin kılmaktır.

Zulüm!