Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

dalgayla kumsal gibi olalım
değil mi ki derdimiz yan yana durmak
bundan dolayı hep elde var iki
biri hasret diğeri kavuşmak

sözcüklerinden tırpanlanmış anlamlarıyla
görücüye çıkıyor şiirler
türlü renklere boyanıyor söyleyemediklerimiz


iyiden iyiye

Hiçbir zaman gelmeyeceğini bilsen de
O sesi,o kokuyu beklemeyi unutma...

.
şiir denen gondola binerek kurtarıyorum kendimi
insanım ; belki de en kurnaz buluşum bu.

----------------- A.Gölpınar .AYDIN'a...

bütün söylenceler doğruymuş
vazgeçilebilir,en sıra dışı şiirler yazdın
Chopin‘in prelüdleri kadar tutkulu

trenler de gülümseyerek yol almalı
alev ve buhar hatırına,varacağı yere


yalnızlığına sakla gurubun bulanıklığını
söz gelimi seni gölgesine çağırsın gül

Kanatlanan gizlerimiz
Sıyrıldı gül bahçelerinden
Sımsıcaktı ortalık / bizi tanıyan gecelerden birinde
Yorgunlarıydık zamanın / kollarına

Kızılca kıyamet.Dere yatağının ağzında kıraç bahçe
Ağustos renkli kuraklık.
Tarhların arasında eski zamanlardan kalma ayak izlerim
Günün tükenme vakitleri asker kaçağı dakikalar
Bir solukta uzanıyorum şeftalinin dalına.
Dişlediğim yerden hadi ,diyorum sana…

YAZIN EVRENİMİZDE SEVAL ARSLAN GERÇEĞİ ÜZERİNE BİR DEĞİNME…
Duygularımızın, düşüncelerimizin dışa vurumu için çokça sözcüğün birleşmesine koyularak ortaya ‘şiir’i ya da yazınsal metinleri çıkarıyoruz. Bu durum her şairde / yazarda başka türlü gelişiyor.
Yaşamın diyalektiği içinde kendine ayrıcalıklı bir yerde tutan şairle ya da yazarla korunaklı durumdaki üretileri sonsuzluğa açılıyor.
Seval ARSLAN yıllarını genelde sanata özeldeyse yazına vermiş bir emekçi.En güzel dizelerini, çiçek desenli en yetkin denemelerini okurlarına sunmanın heyecanını duyumsuyor yıllardır. Yürümekte olduğu yolun kenarlarına sanatın süslerini koymaya sevdalı.
Hiç bitsin istemiyor sözcüklerinin. Yerine göre kalbine buz atmayı ; kimileyin de kalbinin dağlanmasını yeğliyor. Zamanın akışı içinde o buz eriyerek şiir denizine ulaşıyor; tutuşturduğu o ateşle yazınsallarının şahikalarını yakıp kavuruyor.
Her metni bu şekilde ilkin kendisine sonrasına da okurlarına değiyor.

senin bütün yönlerinde bütün ücralarında varım.
eğiliyorum sesine.


sesin yer duygusu çünkü
döne döne altını çize çize okurken

Daha da aralanır öteler
Bam teli kopar inceldiği yerden
Küs tutar dalgasına kıyı .

Yukarısı girdap