Kim iyi, kim kötü insan oğlunda
Sormadan bilinmez dost bildiklerin
Muhannet yazmaz kimsenin kolunda
Varmadan bilinmez dost bildiklerin
İnsanlar dünyaya gelirde gider
Şeytana uyup ta bozma bu akdi
Gözüne bakmaya, doyamadım ki
Bırakıp gitmenin değil ki vakti
Koluma takmaya doyamadım ki
Şarkı türkülerle aşkın beslenir
Gezip dolaştığım yaban ellerde
Sırtımı verecek dost bulamadım
Ömrümü tüketen kahpe yıllarda
Yaramı saracak dost bulamadım
Çok insan tanıdım hep iki yüzlü
Gönül bu dünyanın hali böyledir
Her kimi çağırsan düzeltemezsin
Dert yükü ağlatır sevda söyletir
Bin kere bağırsan düzeltemezsin
Bakma şu dünyada karaya, aka
ELHAMDÜLİLLAH
Damgayı vurdular her birimize
Kürt, Alevi olduk elhamdülillah
Yaşarken kardeşçe dostça biz bize
Kin nefreti saldık elhamdülillah
Gözlüğü boynunda kulağı duymaz
Günleri geçtikçe çöker emekli
Devlet baba onu insandan saymaz
Yılların ardından bakar emekli
Tükenince aylık düşerler dara
Kardeş oyunu kime verirsen ver
Yurdum dediğin bu vatanı düşün
Boş ver menfaati gerçekleri gör
Deveyi büsbütün yutanı düşün
Atatürk, dini bir kenara bırak
Şu an olmasa da her hangi bir an
Maziden çıkıp da gel gizli, gizli
Yastık da uykuya vardığım zaman
Sessizce rüyama dal gizli, gizli
Yaklaş yanıma da ellerimden tut
Gönülden gönül’e köprü kuracak
Muhabbetin ehli olanlar gelsin
Ara da, sıra da hatır soracak
İki satır yazıp salanlar gelsin
Sayfamız açıktır yazıp, çizene
Yaşadığım dünya sanki bir kafes
Dünyanın haline bakar giderim
Arada, sırada derin bir nefes
Oflayıp, poflayıp çeker giderim
Gönül kahır dolu içimde sızı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!