GÖRSÜN
Haramı aş eden helâlı saymaz
İnsanoğlu yoldan çıkmaya görsün
Dünyayı yese de miğdesi doymaz
Bir kere göbeği sarkmaya görsün
Bak yine gecemi hasretin sardı
Ağlıyor gözlerim sel gizli, gizli
Yoksa şu kalbimi kurşun mu vurdu
Ölüyorum sanki hal gizli, gizli
Aşk deyince aklım gider derine
Bak yine saplandı sevdanın oku
Damlıyor gönlüme yaş gizli, gizli
Burnuma geldikçe aşk denen koku
Kor gibi yanıyor döş gizli, gizli
Kalbimde hasreti gözlerimde yaş
Seçilir seçilmez halka diklenip
Ötenlere karşı dilim bozuldu
Minareyi çalıp, güya saklanıp
Yutanlara karşı dilim bozuldu
Yoksula demezler Allahın kulu
Benim gurbet elde ne çektiğimi
Bir bedenim bilir birde baş bilir
Gözden yaş yerine ne döktüğümü
Şu kara gözlerim birde yaş bilir
Ömrümüzü verdik ah ile vaya
Kim iyi, kim kötü insan oğlunda
Sormadan bilinmez dost bildiklerin
Muhannet yazmaz kimsenin kolunda
Varmadan bilinmez dost bildiklerin
İnsanlar dünyaya gelirde gider
Şeytana uyup ta bozma bu akdi
Gözüne bakmaya, doyamadım ki
Bırakıp gitmenin değil ki vakti
Koluma takmaya doyamadım ki
Şarkı türkülerle aşkın beslenir
Gezip dolaştığım yaban ellerde
Sırtımı verecek dost bulamadım
Ömrümü tüketen kahpe yıllarda
Yaramı saracak dost bulamadım
Çok insan tanıdım hep iki yüzlü
Gönül bu dünyanın hali böyledir
Her kimi çağırsan düzeltemezsin
Dert yükü ağlatır sevda söyletir
Bin kere bağırsan düzeltemezsin
Bakma şu dünyada karaya, aka
ELHAMDÜLİLLAH
Damgayı vurdular her birimize
Kürt, Alevi olduk elhamdülillah
Yaşarken kardeşçe dostça biz bize
Kin nefreti saldık elhamdülillah
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!