Nebiye Toprak Şiirleri - Şair Nebiye Toprak

Gece
Beni sevmez
Ben geceyi
İnadına kararır
Ben aydınlığa koşarım
Alnımda boncuk, boncuk ter

Denizin durgun sularına daldım
Akşamın sessiz Dalyan sahilinde
Ağır ağır geçen gemiler
Dalgaların kıyıya vuruşu
Martıların sesleri
Gün batımı kızıllığında güneş

Gün batımı
Gönül ufkum kızıla boyanmış
Gecenin karasına inat
Hayallerim göğe uzanmış
Rüzgar dinmiyor bu gece
Boğazın mavi suları

güz esintileri
fesleğen kokusu getiriyor ya
ah çekip burnumda tütüyor ya
çocuk gülüşlerine özlemim
güzel bir dünya düşlediğim
hüzünlü bir şarkının mısraları

Çoktandır göç temizliğindeyim...Neler neler biriktirmişim üzerimde ağırlık….Atıyorum bir bir ve hafifliyorum…Ne kadar çok ortada bırakmışım kendimi.Temizliğin zamanı gelmiş te geçiyor bile..Millet yarışa girmiş..Birbirine tirip atmalar ve sonra yağlı ballı konuşmalar.Senin evin,benim arabam..Seyahatte gittim şunu yedim bunu aldım…Of ya…Bu ne? .Birbirlerini dinleme zahmetine katlanmayanlar akıl yürütür olmuşlar…İnsan bunun neresinde? Hala ergenlik döneminden çıkamamışlar..Ben niye buradayım? Heyhat,ne hoş….İnsan olmanın hasletlerini taşımaya çalıştım yıllardır.Kim zordaysa koştum.Gücümün yettiğince elinden tuttum.Samimi davrandım.Siz bu samimiyeti,insanca davranışı anlamadınız.Kafa bile yormadınız.Hatta görevim miş gibi davranışlar sergilediniz.Şimdi geçmiş karşıma değiştin deme cüretini gösteriyorsunuz.Evet sabrımın son sınırını aştınız.O bitmeyen hırslarınız,istekleriniz ve en önemlisi samimiyetsiz siniz.Kendi aynanıza bir baksanız.Buna bile cesaretiniz yok.Siz var ya siz.Bir kedinin,bir köpeğin sahibine gösterdiği sadakati bile anlayamazsınız.Onun için hayvanları seviyorum.Ağaçları,o tüm muhteşemliğiyle renk renk açan menekşeleri seviyorum.Sabahın ilk ışıklarıyla içimi ısıtan güneşin doğuşunu seviyorum.Hiç tanımadığım birinin o gözlerindeki sevecenlikle “merhaba”deyişini seviyorum.Elinde malasıyla bir duvar işçisinin alnında biriken terini silişini seviyorum.Okul önünde bütün saflığıyla oyun kurup adaletlice oynayan çocukları seviyorum.
Bitti artık.Ben yokum oyunlarınızda…Anlayın artık.Evet sizin deyimiyle değiştim.
Lütfen gölge etmeyin.Manayı anlayamadınız hala…Anlayamayacaksınızda…Bundan sonra ne desem boş. Bana şimden sonra hava hoş vesselam…2016

Bu sabah
Pür telaş yürürken yolda
Gözlerim takıldı
Duvarda iki taş arasına
Hercai menekşe
Tutunarak bir tutam toprağa

boncuk boncuk ter dökerek
saçların arasından
gün yorgunu zamanın
yoksulluğunu
özlemin yakıp kavurduğu
güneş yanığı teninde aynalara yansıyan

Sen dostum! Vefa çınarım.
Oturmuşsun pencerenin önüne.
Kahvenin dumanı tüter. Mis gibi kokusu havada dolanarak yay çizer.
İnadına tadını damağına hapsetmiş.
Akşamın koyu karanlığına dalıp of çekerek yalnızlığın özgürlüğünde. Son yudumun tadını hatırlar hep.
Bin bir düşünce sarmalanmış, beynini kemirir durur.

geceler ayaz
kar yağmış
beyaz bir yorgan
örtmüş her yeri
kardelen süzülerek karlardan
çıkıvermiş boynu bükük

Kar yağıyor düşlerime
Üşüyorum
Karanlığın koyu gölgelerinde
Işık arıyorum
Manası bilinmemiş
Ezberlenmiş bil cümle