Baharda
Umut çiçekleri açarmış
Güneş bir açar bir kaparmış
Dokunabilmek için gök kuşağına
Uzanırdım bulutlara
Sanki tutacak gibi
"harf hece kelime.
bir türlü kuramaz cümleyi çaresiz.
mahkum etmiş vicdan kırmış kalemi,
oysa ne çok şey var yazacak?
şimdi sessizlik vakti midir?
Ey can, diline sabır ,kelâma ağır müebbet verilmiş,"
Eylül'üm çocuklar
biraz durgun, biraz yorgun
yazdan arta kalan
düş yorgunu
soğuk rüzgarlar esiyor yine
üstüme üstüme
"durup dururken kahkaha atıyor
düşlerim
mavi gökyüzüne
umutlarım taze kalsın istiyorum
birde sakladığım
çocukça sevinçlerim
güneşin ilk ışıkları
ısıtırken sabahı
serçeler cıvıl cıvıl
kanat çırpar dut ağacında
oynaşırlar
mis gibi çiçek kokar hava
Yolumun üzerine tuzak kurdun
Sırıtıp can gibi yüzüme durdun
Acımadın cana ardından vurdun
Eline ne geçti? De bana hele
Zannetme akıllıyım herkes aptal
Bir baharı bekledim
Bir de seni can
Gelmedin…
Kuzey rüzgârları eserken
Bir tek yüreğim sıcaktı
“virgülle sıraladım her demi
bilcümle isyanımda hecemi
parantezde hapsederek kederi
noktayı unutup soruda kestim müebbeti"
Toprakça 13.03.19
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!