Nazmiye Kayar Şiirleri - Şair Nazmiye Kayar

Dışarıya baksam eminim,
Rengarenk ışıklarla bezenmiş denizi göreceğim.
Karanlıkta balıkçı tekneleri geçecek,
Deniz en güzel raksını,
Rüzgarın sesiyle verecek.
Dışarıya çıksam eminim,

Bugün hava bir başka güzel,
Ağaçların,dağların,çiçeklerin,
Hatta çığlık çığlığa oynayan çocukların bile,
Bügün sesi bir başka güzel.
Kuşlar bir başka ötüyor bugün,
Bulutlar ayrı bir havada.

Kelimelerin anlamını yitirdiği zamanlar vardır,
Ve anlamlarında anlamlaştığı zamanlar,
Yaşamın ta kıyısında.
Gözlerini açarsın,
Açarsın yüreğini bir garip serçeye,
Dertleşirsin dertlerinle.

Seni seviyorum derken
Yalan söylediğimi zannetme,
Gözlerime bakman yeterli;
Çünkü onlar sadece sana,
Senin için bu kadar gülerek bakarlar
Ve her fırsatta seni sevdiğimi izinsiz itiraf ederler,

Ne tuhaftır yaşamak;
Gülmek,ağlamak,konuşmak.
Sebepsiz yere hüzünlenmek,
Dedim ya tuhaftır yaşamak;
Yağmurun yağacak olupta yağmaması gibi,
Güneşin bulutun arkasından bir bakıp kaybolması,

Sessiz adımlarla ilerliyorum,
Yıkık dökük kaldırımların arasından!
Uğulduyor rüzgar ürperiyorum.
Kırık dökük kalpler aklıma geliyor,
Ayaklar alında kalan hediyeler.
Sert kış havasını çok seviyorum,

Ara sıra konuyor pencereme,
Yusufçuk Kuşları.
Dilek tutuyorum bazen,
Mavi sulara dalıp,gülümsüyorum.
Bahara merhaba diyen kuşlar,
Çeneniz yorulmuyor mu konuşurken?

Bunca yıl sonra gideceğim buralardan,
Eteğine takılacağım pıtırcık dikenler gibi.
Ayıklayacaksın,üzerinden atacaksın
Sevdamı bilmeden,
Görünüşüme,yaradılışıma aldanıp,
Ayıklayacaksın,muntazam ellerinle

Üzülüyorum fakat;
Neden üzüldüğümü bilmiyorum.
Madem ki bilmiyorum,
Bilmediğim bir duyguya üzülmeme
Ne gerek var?

Ölüp giden günlerin ardından,
Ellerini tuttum solgun bir mevsimin.
İç içe geçen kaburga kemiklerimin acısıyla
İnlettim ortalığı.
Yüzüne bakmaya cesaret bulamadım,
Anamın,ana yüreği titremişti eminim,