Gidiyorsa sevdiğin tüm hatıralar
Gözlerinin önünden sel gibi akıyorsa
Değer verdiğin tüm insanlar.
Saçlarına kar yağdırıyorsa zaman,
Ve gözlerinde çizgiler oluşmuşsa artık,
Sonra her güldüğünde,yanaklarında oluşuyorsa iki çertik;
Biliyorum
Büyük büyük dağların ardında,
Koca koca şehirler olduğunu!
Hepsi güzel olabilir,
Hepsi de sıcak.
Yaşanabilir hepsinde sevdalar,
Mevsim kış İstanbul'da,
Ağaçlar yaprak dökmek üzere,
Bulutlar ağlamak.
Tertemiz yosun kokularını,
Kömür kokuları satın alsada,
Nefes almakta zorlansakta,
İzliyorum,
Yeşil bir yaprağın yavaş yavaş
Dalından kopup yere inmesini.
Gülümsüyorum,diyorum ki;
Ne tuhaf!
Duygulara ne kadar da benziyor,
Şiir yazmamalıyım artık,
Tükettim tüm kelimeleri.
Ne içim ağlıyor,ne de gülüyor,
Hayat yorgunu bu yürek,bitmiş,tükenmiş.
Canım çıkacak can sıkıntılarımdan,
Varlığım mı diyorsun?
Seninle var oldum,bilesin!
Hayata ne zaman geldin desen,
Seninle doğdum,öncesi yok.
Sonrası desen,
Sonum yok.
Papatya; Kızma bana,
Yoluyorum yapraklarını ama amacım başka.
Seviyor,sevmiyor,yalancı papatya
Yapraklarını yoldum diye
Bana bir sevip,bir sevilmediğimi söylemeye utanmıyor musun?
Güzel ama yalancı papatya...
Serserisin rüzgar;
Yalan mı her saniye başını alıp gezdiğin
Kasırga olup yaprakları uçurupta,
Beni uzaklara savurduğun?
Çapkınsın rüzgar;
Ya saçlarımızı dağıtıp gitmen,
Kuruttuğum karanfillerden
Kalmadı farkım.
Dayanılmaz yürek sancılarıyla
Düştüm buz kırıklarının arasına.
Ağlamayı unutmuş mutlu gözler
Dolmaya başladı her gece
Eğer görürsen beni bir gün,bir dağ yamacında,
Ellerimde gül yerine,papatyalar varsa sarı beyaz,
Ve avuçlarım buna rağmen kanıyorsa damla damla,
Şayet bir gün düşersen yeniden,hatıralarıma,
Dans edersem hayalinle,
Ve şarkılardan tüm falları adına tutarsam,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!