Nazife Abaylı Şiirleri - Şair Nazife Abaylı

Eyy,Koca Çınar!
Koca Çınar'ım...

Ne dertler,
Ne işkenceler çektin de sen yıkılmadın.
Dağ dağ dağladılar da tenini,

Karanlık bir geceyi daha atlattım.
Tan yeri uyanırken yine,
Yeni doğan güneşi selamladım.
Üşümüştü bedenim,
Isındım.

Herkesin ayrı derdi,yükü var omuzlarında
Kimse kimseyi anlamaz,herkes kendi davasında
İstesende uzatamazsın yorganına göre ayağını
Cüzdanlar boş,kafalar bir hoş,para kesmiş dost bağını.

Sağcı,solcu,o parti,bu parti,şu parti derken

Aklıma düştün yine,
Sensizliğimi anımsadım.
Dağıtmak için,
Unutmak için,
Yalnızlığımı,
Atlayıp bisikletime,

Oyy...Benim kara sevdam..
Karaları bağrıma,
Bastıran sevdam.
Nerdesin?
Nerelerdesin?
Kör karanlık sardı yine,

Sana daha ilk baştan,
Ağlatma demedim mi?
Ne geceleri uyuyabiliyorum,
Ne de,
Yatabiliyorum...
Bilseydim eğer bu kadar uykusuz ve aç kalacağımı,

Canım,
Koca Çınar’ım.
Gün gelipte kapımı çaldığında,
Gün gelipte telefonumu aradığında,
Ulaşılmazlarda der ise bir ses,
Bil ki son nefesimi vermiş,

Sevgimizin resmini çizdim,
Az önce.
Buğulanmış pencereme.
Bir okla iç içe geçmiş,
İki kalp.Kıpkırmızı.
Üstlerinde adımızın baş harfleri.

Ben seninim bir tanem.
Sen de benim..
Her ne şartlarda olursa olsun,,
Birlikte çoğaltacağız aşkımızı...
Birlikte yaşayacağız....
Ömrümüzün kalan yıllarını....

Keyifsizdim.
Hiç bir şey hoşnut etmiyordu beni.
Ne aynalardaki güzelliğim,
Ne neşeli sevda türkülerim,
Ne de,turuncu ağırlıkta şu odam....
...........................................................