Nazife Abaylı Şiirleri - Şair Nazife Abaylı

Yine güneş battı,
Karşıki,
Sisli dağların,
Ardında.

Yine,

Başkaldırmak,
Dağlara çıkıp eşkiya olmak,
Bir başıma yaşamak istiyorum bugün.
Mağaralarda,aç ve susuz yaşamak,
Yaşayabildiğimce yaşamak...
Örümcek ağları yapışsın saçlarıma istiyorum..

Bana ne?
Düşlerini süsleyen kadından.

Bana ne?
Zoru yaşatmaya meyilli olmamandan.

Aldanma
Demişti annem,
Sakın erkeklere aldanma.
Sevip sevip bırakırlar,
Seni bir başına.
Dinlemedim.

Ayrılık ve hüzün anlatan,
Aşk acısını anımsatan,
Mısralar yazmak,
İstemiyorum artık.
Hazan'ı yaşıyorum demiştim!
Şimdi!

Biliyor musun birtanem?
Yirmiyedi Aralık bugün.
Ve saat on yediye geliyor.
Sesini duymayalı,
Neredeyse,
Kırk sekiz saat olacak.

Sevdam...
Dile geldi yine,
Yanık yanık,
Türkü söyler.

Korkarım,

Çocukluğumda,
Babam maden ocağından,
Senelik izne ayrıldığında,
Köyüne götürürdü,
Annemi,beni,kardeşlerimi.

Dışarıda,
Bardaktan boşanırcasına,
Yağmur yağıyor.

Ve ben,
Bu deli yağmurun altında,

Yine uyku tutmadı,
Bu gece,
Gözlerim.

Alıştım.......