Nazenin Şiiri - Berkan Karakaş

Nazenin ömrümüzün bir dizinidir bu;
Kaybolmuşluklar içinde çırpınan hisler.
Yaşam senaryosunda söylenip geçen deyişler,
Dünya meşakkatinde yitip giden gidişler.
Var sandığımız, ama çoktan yok olmuş inişler.

Kimi der ki zamanı yaşamalı,
Kimi der ki insanı tanımalı.
Kimi der ki bende kalmalı,
Kimi der ki sende olmamalı.
Kimisi de “Aman…” deyip konuyu kapatır.

Değil mi ki bu can, bu kan nerede son bulur?
Varır mı ki bu şan, bu ten uçmağına?
Geçer mi ki ömür böylesine hızlıca?
Alır mı ki toprak bu bedeni?
Sorar mı ki Münker sualini?
Yazar mı ki Nekir defterine?

Münker’i de Nekir’i de bilmem;
Ama ben, her satırıma kendimi yazarım.
Ben bende saklıyım;
Sen de kendini bil, ey can…