Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Aşkın bir yüzü de
İnsanın sevdiğinin ölümüne düşmesi
Onunla yaşaması onunla hayata tutunması
Çoğu insan yaşayamaz kendisi için
Kendisini bir başkasına adamıştır
Analar kızlarına babalar oğullarına

Şimdiki kadınların hiçbiri güzel değil
Hepsi güzel
Sanki aynı fabrikadan çıkmışlar
Aynı kuaförden, aynı moda giyindirmiş
Doğanın adaleti de bir modanın adaleti de bir
Doğallar arasında bir bakımlı

Düğme

Doğarken bir ilik ayrıldık annemizden
Bir düğme kaldı göbeğimizde
Bir çift sevgili soyunur
Göbeklerimiz değer bir birimize

Dünya işi birliktelik işi
Ben evrenimden kopamıyorum hala oluşum derdindeyim
Yani bir dünya işi için ölemiyorum
Hep yeniden doğmanın peşindeyim
Doğamıyorum doğuruyorum şiirlerimle
Karakter hallerimi sunuyorum

Ayak
Dursun mu yürüsün mü?
At durur, sakin dünya durur
Atlar durmaz, tepişir
Dünya dağılır ve sonra bir baş yönde akar
Atlar durmaz dörtnala tırıs…

Aynı Çıktık
Ödüm kopuyordu biliyor musun?
Heyecandan
Ya farklı çıkarsak meraklanırsak diye
Sende aynı çıktın
Bende sana aynı çıktım

Bacım
Gel bizim eve baca ol desem olmazsın
Kendime sordum
Olamam ben baca mıyım?
Ama bir baca gibi duman çekiyorum içime
Duman tüttürüyorum dışıma

Şimdi ben balçıktan bir adamım ya
Yıkanır dururum topraktan ayrı suda
Sudan ayrı bir havada kururum güneşte
Uyurum gölgede

Ana birden bire hava yırtılır

İster sözlü olsun ister yazılı olsun edebiyat eleştiridir
Koşmakta konuşmaktır
Çok koştum nefes nefese coşkulu kaldım
Hadi ağladım ben
Dinle bana çok ağladım sana
Sen benim eleştirimsin canlı kanlı yanımdasın

Yokum aslında
Sende yoksun bir farkla
Onlarda yok birkaç farkla
Bizler var olmadığımız yokluğumuzu temsil ediyoruz
Hayvanlarda öyle
Bitkilerde böyle