Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Biri ölmüş
Bizi toprak edecek, canım
Çünkü onunla biz öldük
O bizlerde hala yaşıyor
Onu unutur muyuz?
Bizleri öldürdüğünü

Işık olmasa karanlıkta olmayacaktı zaman
Işık sönünce kaybolmak lazım
Rüyalarda görüşmek
Bir kız çocuğu olmak isterdim şimdi
Gözlerinde ışık, ışıltı
Saçlarında rüzgâr, dalga

Bir kız sevdim
Aman vermiyor çevresi
Doğası beton duvarlarla örülü
Yolu yok bırakmış yürümeyi
Son model arabalarla taşınıyor
Hayvan canı konfor içinde

Kendimi buldum buldum kendimi
Nere gitsem orada buldum
Zaman benimle ben anında
Kaybetmedim kendimi unutmadım sende
Hâlbuki aşk isterdim sen bul isterdim
Ben seni bulmak isterdim kendimde

Ateşi çok uzaklarda dönen bir top
Işığı varır bana Milyarlarca ok
Param parça olur hayatlar
Bir aşk lazım sevdalara
Canlı olup kavuşmalı hayatlar
Çıktım öyle üzeri evden mahalle kahvesine

Boşluk
Bir yer
Bir alan, yok yok
Bir kırsaldayım
Bir derenin yukarısı
Bir dağın yamacı

Doğada boşluk
Aynı türlerin arasında yanında olmadığı bir alan
Ormanda ağaçsız bir alan
Boşlukta boşluk düşünce vardır
Kap içinde kap

Şiir,
Uzayda bir yede
Dünyada gezen bir adamın yüreğinde
Kim bilir neredeki sevgiliye
Name

Bugün yine doğada taşım
İnsanlığımda neyse şeklim yamuk mumuk oturuyorum işte,
İşteyim şimdi
Taş gibi taşlara bakıyorum
Kımıldamadan bir yöne akıyorum
Yapı böyle ayakta durur

Kırlarda güller ile bülbül idim
Bir bahçıvan yetişti, yetiştirdi gülleri
Kanatlarım kesildi, ayaklarıma
Şimdi gül satan çiçekçiyim

Oluştum, doğdum