Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

Ömrümce hep senli hayaller kurdum
Sevdalı kuşlara halini sordum
Karakış ayazda yandım kavruldum
Aşkınla yoğruldum, yeniden doğdum…
**
Sen kara sevdamsın ve alınyazım

ÖMÜR DEDİĞİMİZ SANKİ KAÇ BAHAR?

Nehirler çağlayıp denize akar
Ne ben nehir oldum ne denizim var
Ayrılık rüzgârı yürekler yakar
Söyle ey sevgili , ömür kaç bahar?

RÜZGÂRLAR ADINI FISILDAR ŞİMDİ

Rüzgârlar adını fısıldar şimdi
Sevdiğim çok eski bir şarkı gibi
Sızlıyor kalbimin en kuytu yeri
Aşk sanki yarım bir hikâye gibi...

Şu çapkın rüzgâr var ya
İnan ki zırdeli
Utanmadan kaldırıyor
Dağın eteklerini
Yağmurunsa derdi başka

RÜYA GİBİ GEÇTİ YILLAR

Rüya gibi geçti yıllar
Kıymetini bilemedik
Sonra esti sert bir rüzgâr
Nedenini bulamadık…

SAÇINI RÜZGARDA SAVURAN DİLBER

Saçını rüzgârda savuran dilber
Nedense bir telin benden esirger
Sorgusuz sualsiz akar mevsimler
Eylenme gurbette, dardayım tez gel…

Duvar dibindeki
Kırmızı karanfile düşünce sesim
Sessiz bir çığlık olup parçalandı
Duymadın…

SANKİ BİR GÜNAHA DAVETMİŞ GİBİ

Sanki bir günaha davetmiş gibi
Aklımı çeliyor güzel gözlerin
Derinden çağlayan pınarlar gibi
İçime akıyor sevda iksirin…

Ansızın çıkıp gelsen
Henüz gitmemiş gibi
Saçlarımı okşasan
Sanki bitmemiş gibi
*
Kalbim oynar yerinden

SANMA Kİ

Sinemde yaralar senin eserin
Seni dertlerimin dermanı bildim
Bak yine depreşti bütün dertlerim