Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

ÖMÜR DEDİĞİMİZ SANKİ KAÇ BAHAR?

Nehirler çağlayıp denize akar
Ne ben nehir oldum ne denizim var
Ayrılık rüzgârı yürekler yakar
Söyle ey sevgili , ömür kaç bahar?

Şu çapkın rüzgâr var ya
İnan ki zırdeli
Utanmadan kaldırıyor
Dağın eteklerini
Yağmurunsa derdi başka

RÜYA GİBİ GEÇTİ YILLAR

Rüya gibi geçti yıllar
Kıymetini bilemedik
Sonra esti sert bir rüzgâr
Nedenini bulamadık…

SAÇINI RÜZGARDA SAVURAN DİLBER

Saçını rüzgârda savuran dilber
Nedense bir telin benden esirger
Sorgusuz sualsiz akar mevsimler
Eylenme gurbette, dardayım tez gel…

Duvar dibindeki
Kırmızı karanfile düşünce sesim
Sessiz bir çığlık olup parçalandı
Duymadın…

SANKİ BİR GÜNAHA DAVETMİŞ GİBİ

Sanki bir günaha davetmiş gibi
Aklımı çeliyor güzel gözlerin
Derinden çağlayan pınarlar gibi
İçime akıyor sevda iksirin…

Ansızın çıkıp gelsen
Henüz gitmemiş gibi
Saçlarımı okşasan
Sanki bitmemiş gibi
*
Kalbim oynar yerinden

SANMA Kİ

Sinemde yaralar senin eserin
Seni dertlerimin dermanı bildim
Bak yine depreşti bütün dertlerim

❤ SANRI

Sanrıymış kanımızın bir damarda attığı
Varlığımızın canımıza can kattığı

Ayrı bedenlerde tek yürek olup

SARARMIŞ RESMİNLE AVUNUYORUM

Derdiğim çiçekler elimde kaldı
Kurduğum hayaller mazide kaldı
Söyle ey sevdiğim senden ne kaldı?
Sararmış resminle avunuyorum…