Muzaffer Karabulut Şiirleri - Şair Muzaf ...

Hani bölüşmek vardı;
Ekmeği,tasayı,kaygıyı,yası,sevinci...
Hani kardeştik hepimiz.
Hani birleşeceklerdi bütün dünya işçileri,
Hani aynı dinin mensubuyduk,
Hani kavgamız vardı kutsallarımız adına,

Niye karamsarızki,
Niye kendimizi yıpratırızki,
Niye tereddütteyizki,
Niye umutsuzuzki,
Niye belkileri düşünürüzki,
Niye niyelerle ...yaşarızki.

Doğruluğun anlamı,
Sözlükteymiş niyeyse.
Hakikatketin anlamı,
Sözlükteymiş niyeyse.
Sadakatin anlamı,
Sözlükteymiş niyeyse

Ben öldüğümde
Yakınlarım üzgün
Arkadaşlarım ağlamaklı olacak
Ben öldüğümde
Diyeceklerki şöyle iyiydi,böyle iyiydi
Yere göğe sığdaramayacaklar.

Kapanınca gözlerim,
Kesilince soluğum,
Uzaklaşınca canım bedenimden,
Hani;
Yolun sonu ya,
Hani;

Sen sevdiysen,
Ateşte kül olursun.
O da sevdiyse,
Sen külde öz olursun.

Gördüğüne inanma;
Göremediklerinde var.
Gördüğün algıladıkların,
Göremediklerinse algılaların çok ötesi...

Sen topaç olursan,her şeyin senin etrafında döndüğünü sanırsın ya
oysa dönen sensindir.
Gözlerin önde olduğundan,
her şeyi gördüğünü sanırsın ya
oysa gördüklerin sadece önündekilerdir.

Patika yollarını
keskin kayalıklarını
Dağını
Ormanını
Şelalesini
Uçurumunun altındaki deresini

Yarına,
Yarım saniye sonrasına bile
Plan yapma.
Hesabı ve planı tanrı yapar
Sen hesap ve plan yaparsan ters yüz olursun