Mutsuzluk İpi Şiiri - Kasım Kobakçı

Mutsuzluk ipini boynuma taktım,
Avcılar peşimde, çember oldu dar.
Kaderin yüzüne alayla baktım,
Boynumu kıracak amansız karar.
*
Yalnızlık odası ışığı görmez,
Bu garip aklıma kimseler ermez,
Hücremdeki çiçek bir filiz vermez,
Hüzün kement olmuş, ruhumu sarar.
*
Üç ayak kurulmuş, karanlık derin,
Celladın bakışı buz gibi serin,
Kayboldu toprağın altında yerin,
Keskin bir balta var, canımı arar.
*
Ölüm avcısına kurulmuş tuzak,
Güneşli umutlar bana çok uzak,
Yüzüme son defa dönüp de bir bak,
Kader bu urganı boynuma sunar.