Dünyanın İpi Şiiri - Mehmet Tevfik Eltas

Bir çift güvercin uçurdum açıktan mavi göğe
Barış adın, sevgi kanadın, mavi göğün öve
İçimizdeki savaşlar sıçradı dışarıya
Ağır basan nefisti, özünü kendi yutan
Savaş adın barış olsun, kanattın beni yine.

Paylaşmayı öğrenmeyen hayvan ininde şimdi
Hangi baronun elinde dünyanın ipi böyle
Kan gördüm gülşenim de, ne hoş kokar gülün de
Kan gördüm cenklerinde,
Gül lal olurken dilinde
İnsanlıktan nasipsiz bölüşelim, haydi söyle.

Agop, Yagop, duy beni, insanlık özde hani
Paran toprak değil senin, acı veren fani
Akrep sırtında paran, dermansız yolun yani.

Kalk gidelim sevdiğim, güvercinler diyarına
Kalk gidelim sevdiğim, umutların yarınına
Kalmayalım artık cüce, umutsuz dağın karında
Kalmayalım artık gece, arsızın bu narında
Kalmayalım artık güneşsiz karanlıklarda
Kalk gidelim sevdiğim, mazlumların darına
Hep bana, Rab bana, böyle fasıl kanana
Hep bana, al bana, sevgi faslı inanana
Bir kahpe kurşun vurur ayağına prangana