Yüreğimin İpi Şiiri - Halil Kumcu

Bir kaşık sevdaya düğümlendi yüreğimin ipi,
Nefesimi kesen bu sensizlik, her gün tövbekâr.
En büyük yakarışım; kaderin, kaderim olsun,
Hasretin sırtımdan vurur, ciğerime kadar.

Bir çift gözün hapsinde bütün hayatım,
Sen, kalbime sürgün ettiğim en beyaz melek.
Kimseyi koyamam, inan senin yerine;
Sen demek aşk demek, aşk demek sen demek.

Hâlâ kulaklarımda yankılanır o son kelamın,
Suskunluğun, sırtımda onulmaz bir kambur olur.
İçimde uçsuz bucaksız, karanlık bir boşluk;
Kapanır kapılar yüzüme, her an zehrolur.

Amansız bir akıntıya kapılmış gibiyim,
Vurulmuşum en derin yerimden, böğrüm örselenir.
Şu zindan uğultusu, o dokunaklı şarkı;
Hâlâ şuramda, sol yanımda beklemektedir.

Çocukluğuma değdikçe acıtır her hatıra,
Yere serilen mânilerle doludur bu yatak.
Dile kolay, bunca yıl kabarıp durdu sancım;
Kırk dokuz yıllık yorgun bir ömre tutunarak.

Şiirden geriye kalan satırlar:

Yüreğimin ipi senin adınla düğümlü; çözmeye elim varmıyor.
Sensizlik tövbe ettirir; ama yine aynı günaha düşer insan.
Bir çift göz, koskoca bir ömrü hizaya sokabilir.
Aşk, insanın kendi kalbine verdiği en ağır söz.
Sensizlik bir şarkıysa, notası hep hüzün.

25 Ekim 2019 / Cuma / Ankara