Ben kapalı kapılar ardında yasım
Yokluk ve muhanetle gardaşım
Bana sorman adım ne
Ölümle yoldaşım..
Varlık anlamaz dilimden
O memnundur her halinden
Asuman altında asude gönlüm
Her karesini bilirim aşina ömrüm
Eyleme abes ile iştigal gülüm
Bilirsin bu bana, bu bana zulüm,
Evet sana ahestedir yürüyüşüm
Al bayrağı görüpte selam durmamak ne ola
Önüne gelipte; öpüp,alna koymamak ne ola
Dalgalandırmaksa gayretin, en yüksekte
Bire hadsiz! Yere düşürmek ne ola…
Söyle! Durmak! Yaraşır mı bize
Mecnunun dilindeki leyla bendim.
Leylanın dilindeki mecnun da.
Leylanın Mecnunu oldum, onda can buldum,
Mecnunun leylası oldum, onda hayat buldum.
Mecnunun Leylayı gezdirdiği çölde,
Gece karanlığı çöktüğü an
Aç kapını ben geleceğim
Aşıkların buluştuğu zaman
Aç kapını ben geleceğim
Ben geleceğim öteden beriden
Ne yana baksan suretin benim
Her baktığın yerde siret in yine benim
Asırlar kuşandırmış sana kardan kimeşek
Her gördüğünü hayra yorduğun yine benim
Yetmiş kusur yaşındayım,
Bir hastane odası içinde
Gözümde puslu bir cam
Bugünde kapalı havam yağmurlu yine
Herbir yağmur damlasına gizlediğim umutlarımla
Mavinin, yeşilin ve yağmurlu grininin tüm tonlarıyla
Her gözümü açtığımda Seninle
yeni güne diyorsam merhaba
İşte budur benim tüm hikayem
Ne çok sevmiştim seni
Seninle ve sensizlikle karışık
Düşüyor elimden kırılıyor ışık
Oysa! Ebedi sevgilimmiş benim yalnızlık
Sensizliği büyüttüm seninle yıllarca
İnsan! Diyorlar ya!
Bir garip mahlukat!
Kaçıncı defadır sorarım.
Bu soruyu kendime!
Adem oğlu diyorlar ya!
Nedir? Hakikat!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!