Anladığını
Sanıyordum hep oysaki
İsmimi unutmak istediğin o an’a kadar
Kim bilir
Öyle bir tutkuyla
Bilemezsin
Sensizliğin ikliminde
Aldığım nefeslerin halde yaşattığı acıyı
Sıkıntının
Vazettiği darboğazı
Her lahzada zerkedilen kali
Lüzum etmeyen meyanları, konuşmak için konuşulanları
Nefsini ihya etmek adına koşturan canları merak etmedim, niye imtina vakti
Nasıl bir hesabın münderacatında muhatap alınacağız, gerekçesiz ne anlatacağız
Hadiselerin husule gelmesi bir vesilesiyle
Nasip olacakların o vakte hasredilmesiyle
İnsan kimliğinde iradenin kaim edilmesiyle
Aklın âdemi cana bahşedilmesi zaruretiyle
Kalbin ritmi, hislerin sevkıyatı nizam içindi
Varlığımın tüm cenahlarında
Kadrinin vaaz edilen pervazları arasında hep varsın
Kim için umut sahifesinde anlamlaşan hakikatsin ve müthiş farksın
Seni anmak e anlatmak haktır
Kaybolup gidiyordu, nefesin erdem ve ülfeti sessizce tükeniyordu
Kim ne kadar hissediyordu, ruhun o esareti neden hiç dinmiyordu
Telakkiler, ilmi meclisler, nefes nefese rekabet edenler görmüyordu
Ne kadar silinmişlik varsa, yıkılmış duvarlar sukut ediyor çığlığıyla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!