Yok, yok artık
Şiar edindim kendime
Söz verdim halimi hiç mi hiç üzmemeye
Çözüm
Çok uzaklarda görününce
Artık yavaşta olsa çekilmeye yüz tutan suların başındayım.
Ne kadar sakindi.
Çok çaresizdi.
Biliyorum
Hissedileni anlatmak için,
Ne kıtanın uzaklığı ve nede varlığın azlığı bir sancıdır.
Sevmek,
Şayet muratsa o ilgadır,
Biliyorum ki
Şimdi çok uzaklardasın
Bir nebzede olsun hatırlanır olmayı
Senin ak
Yüreğinde hazzı yaşatmayı
Yıllardır
yüreğimde gizlediğim
onu görmek adına
melalimi seferber eylediğim
halimi
Senin
Haklılığın karşısında
Halimde söyleyecek hiçbir söz bulamıyorum
Biliyorum
Sana karşı hissizliğimi
Sen hiç yorulma yıllar sonra olur ya bir gün
Hatırlamak zorunda kalırsan hüzün yaşama
Bırak toprağa, bir kâğıda, gecenin ıssızlığına
Kalmasın içinde ne varsa hatırlatmasın sana
Biz sevmekten, en son nefesimize kalsak ta
Yağan
Yağmurdan ıslanan
Yalnızca topraklar değildi elbet
İliklerime
Kadar nüfuz eden
Biliyorum…
Birden oldu
Yalnızlığın korkusu,
İçten içe sarıyordu…
Zaman sanki durdu,
Takat o an soldu,
Biliyorum bir gün seninle yollarımız
Hıçkırıklar içinde gözlerimiz aksa da
Sinemiz dağlansa mecal kalmasa da
Ayrılacak bunun farkında olmasan da
Öyle bir an gelecek ki sesler duracak




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!