Yine akşamın mağrurluğundayım
Ruhum seyyah olsa da kalbi burukluk yaşamaktayım
Hicran sayfalarında uyumaktayım, hüzün içinde nefesi bırakmaktayım
Bilmem ki hala niye ağlamaktayım, kim için ufka uzanmaktayım, ummandayım
Feryadım duyulmaz artık soldu
Bilmem ki hangi kelam kifayet ediyor
Sabrın edebine, izanın saadetine sukut etmek kar etmiyor
Hüzün hali sineyi dağlıyor, düşler, düşüncelere ram olmakiçin geçit vermiyor
Umut soluyor, şevk sarsılıyor, neşe kaybolup, ruhumu sızlatıyor,arayış ve firkat iştiyakı dinmek bilmiyor
Gül misali naif ve zarif olmak isterdim
Ne vakit hicranımla başbaşa kalsam
Ne kadar çilem varsa, onun hikmetini anlamak vargücümle için uğraşsam
İşte o vakitler yazlız kalsam, sakinliğin derinliğinde aransam, o an sana birşeyler oluyor
Kendi kabına çekiliyorsun, gözlerinden alev saçılıyor fark ediliyorsun, neden dinlemiyorsun
Ey yaşamak için sarıldığım şu hayat
Bilmekteyim ki, mahşerin eşindeyim
Dimağlarda kalmadı artık tahammül
Bir bardak su için kopan arsıza bakın
Kime kaldı ki kimler için seferdeyken
Onca yıl…
Farkında olmadan yaşadığım ömrüm…
Ansızın nasıl geçmiş anlayamadım ve şu an
İnanın şaşırdım kaldım, diye feryat etsem ne olacak!
Şimdi ne düşüneceğimi
Artık aldırmıyorum
Ne denizin hırçın dalgalarında gizlene hicrana
Ve ne de dağ yamaçlarında mahzunluğa duçar olan hazana
Nefesimden ne kaldıysa
Heveslerim solgun sayfalarda duraklayınca
Bir dinleyin, dostlar, arkadaşlar,
Hemen hükmetmeyin, sabır edin,
Yıllarca içimize giren ön yargılar,
Zanlar, yalanlar hala dökülen kanlar…
İşte medeniyet diye garbı gösterdiler,
Osman
Hulusi Efendi
Külliyesini gezmekteyim
Rahmetli olan bu zat
Fevkalade çalışkan, müteşebbis
Divan-ı kabir sahibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!