Soruyorlar bana,
Şu hasrette kimdir, nedir, necidir
Dilinden hiç düşürmediğin.
Her şeyden önce,
Eşim dostum.
Çocuklarım,
Kırılmış gönül çok iyi susar
Öyle bir susar ki
Dokunuşuna hasret
Bakışına hasret
Sesine hasret
Buram buram her yer hasret kokar.
Her yeri toz içinde,
Yine de toz kondurmak istemiyor kendisine.
Halbuki şu üzerindeki tozları bir silkelese,
Üzerindeki tozları diyorum,üzerindeki tozları
Hayat daha güzel olacak.
Güzel mi güzel,
Alımlı mı alımlı,
Hafif tombul zarif bir kız.
Yanında da paldır küldür bir adam,
Dağılmış iyice,
Yürümesi de zordan.
Ellerimle yazdım duvara,
Yağlı boya ile okulun adını
Yüz metre öteden bile gözüküyor koca koca harfleri,
Çeper Köyü İlkokulu.
Sınıftayım çoğu zamanlar,
Samıt olduk samıt...
Aforoz ediyoruz konuşanı,susanı takdir
Düşünene ceza,teslimiyetçiye ödül
Kimine makam,kimine...
Kimi kıl oldu,kimi yapağı.
Uzayıp giden günlerde,
-Yeğenim Erdem'in oğluna.-
Bahçedeki ağaçlara bakıp bakıp
-Oooo! ...
Ne kadar büyük ağaç
Bu çok yemek yemiş anne!
Bir kız gördüm surlarda,
Ben onu mu çarptım o beni mi ?
Anlamadım !
Aklım kaldı oralarda.
Ahh esmer kız!
Ey sarı!
Sarı kardeşim
Nedir bu kırgınlığının aslı astarı?
Cenazeleri bile önemsemeyecek kadar büyük mü?
Gönlünün acıları.
Ey sarı!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!