Haydi arkadaşlar,
Bir kez daha
Yazın çocuklar desin öğretmenimiz
Renkli kalemlerle,
Kar yağdı.
Kenar süslemelerini de unutmayın desin,
Taşa bile vursan bir ses çıkar karşına,
Bu nasıl iştir taştan da öte gördüklerim.
Mal insan olur mu, mal mı mal?
Bu nasıl iştir maldan da öte gördüklerim.
Haşa ! Aşağılamak haddim değil,
İnsan sevdiği kadar insandır
Yoktur bunun daha ötesi berisi.
Hasretle, sevdayla, aşkla
Gönülden severim gönül yolunda gidenleri.
Dörtnala geçerim o yollardan
Bilirim ki ayazı, yağmuru, fırtınası kadar
En şaşalı yaşamın kuşkulu varlıkları,
Acı verir hakkı yenenin mahzun bakışları.
Unutulur gider emeğin damlaları
Dürüst olmayınca melekler sofrasında olsan ne yazar,
Dokunsan,
Dokunsan ağlayacak yüreğim.
DOSTLARA...
Bazı insanların yokluğu hep hissedilir
Onların bir telefonu, bir mesajı
" Mustafam nasılsın ?" demesi,
Kardeş gibi gelir insana,
Dostluğun fotoğrafıdır bu satırlar
Çocukluğumuzdan günümüze kadar
Fotoğraf fotoğraf uzanan.
Yokluğun içinde kendini yaratmak
İmkansızlıkları imkanlı kılmak
Kitap olmak, defter olmak, kalem olmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!