hayatımda iki an var benim
ikisinde de donup kalmıştım.
Kübra abla Müslüm Gürses dinlerdi
ve ''sadece'' isimli bir şarkı...
ney isimli enstrüman şarkıya dahil olunca
ruhuma baktım, bir ben de bir arşı alada
donakaldım o gün şarkıyı defalarca dinledim.
ikinci donup kaldığım anda ise
o şarkının hikayesindeki
tutulma anı gibi tutuldum.
ama nakarattaki siteme karşıyım
ama arabesk işte
abla! bu nasıl şarkı?
Kübra abla cd doldurtur
bizim evde o şarkıları dinler
ve hatta bazen cd çaları da alır gider
senin olsun be abla!
yeni cep telefonu aldım
çaldı benden
abla! evdekilere ne derim.
telefon geri gelince
bütün liste Müslüm Gürses...
Kübra abladan kaldı Müslüm Gürses
canlı görmek nasip olmadı
bir kere gidecektim
onda da araba yolda kalmıştı
''koyun meselesi''
mahalledekiler, lisedekiler, üniversitedekiler
beni birazda Müslüm Baba sayesinde sevdiler.
bu sevgiyi tanımlayamadılar merak ettiler
üç mart iki bin on üç.
günlerce yoğun bakım
ve benim dönecek umutlarım.
korkumdan haberlere bakamayışlarım
ve tüm bunlar arasında
Müslüm Baba öldü!
günlerce evden çıkamadım
bir sürü telefon;
baş sağlığı mesajları
ikinci babamdı o benim
birincisi ATATÜRK
en sonunda arkadaşlarım evime geldi
onlar hala gülerek anlatıyorlar
oğlum! neresi komik?
bırakın da acımızı yaşayalım.
Kübra abla sürekli paylaşımlar yapıyor.
ona mesaj atıyordum, oda ağlıyor.
Müslüm Gürses bizim gibi
asla ağlak bir ses değil!
hayat gibi gür ve isyankar bir feryat!
hep derler;
onu dinlemediyseniz çok şey kaybettiniz
ama eğer dinleydiyseniz
zaten çok şey kaybetmişsinizdir.
filmi çekilince...
sinema salonundan çıkamadım
ertesi gün bir daha izledim
ve sonra tekrar...
bir hafta boyunca gittim ve izledim
ne kadar kendi hayatıma benzettim.
demek ki boş yere sevmemişim
çocukluğu birebir benim
orada bir adam var
oda biyolojik bağlantım
hepsi o kadar
Kayıt Tarihi : 14.07.2026 16:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!