Tüm aşk müktesebatımı göm
Kumral saçlarınla seril dizlerime
Unuttur bütün yara bereyi
Keyif ver bana
Hiçbir şeye takılmayalım
Varsın aksın hayat
Kâr kaldı sanırsın
Fütursuz olmak ne rahat
Devam eder mi sanıyorsun
Hep bu devran, son bulur
Vaki olunca mukadderat
Ben o kızın yüreğini biliyorum
Diyordu içimdeki ses
Bitmeyen, beynime her geçen gün
Daha da nüfuz eden
Beni kemiren, kesilmeyen o ses
İyileşen ama her an nükseden bir ağrısın güzelim
Hoşuma gidiyor bu denge bozucu tarafın
Hiç geçmesin bu ağrı
Bu ağrı işte benim sol yanım
Binlerce kilometre öteden akan göz pınarların
Kabak tadı verdi hayat
Sen olmayınca yanımda
Rüzgar esti şöyle bir
Sanki seni benden çalarcasına
Şimdi uzaklarda olman
Sana çok aşığım kadın
Deli aşık bir adam var Ankara'da
Bir o kadar da hakkı gözeten
Bırakamıyorum bu hal yüzünden
Mevzubahis mevcudiyeti
Uçamıyorum sana
Karlı bir Ankara sabahına uyandık beraber
Lapa lapa yağarken bir camın ardında
Bakakaldık öyle
O güzel kahve gözlerini süzdüm yeniden
Hafızamda yer eden tüm kadınları öteledim
Alem bilmedi rezilliğini iznim olmadan
Yetti çiğliğin azad etmeye seni ruhumdan
Bir siyah kuğu gibi sanki dışlanmıştın
Beyaz kuğuların arasından
Ben donuk bakışlarına kayıtsız kalamadan
Soğuk nevale gibisin
Yanımdan koca bir rüzgar geçiyor
Üşüyorum
Ayaklarım geri geri gidiyor
Söyleyemiyorum
Bazen bir fotoğrafı görünce
Allah mesut etsin demek düşer bize
Köşeye çekilmek adetten
Tebrik etmek yakışır bize
Bazen gerek var mı fazla sō ze
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!