Ben mecburdum yalnızlığına.
Sen medeniyetine meçhul,
Mecbur.
Ne kadar mecbursam o kadar asiydim aşka.
Ne kadar asiysem o kadar mecburdum sana.
Sen bana yasaklı,
Sevgili karıma;
Hazin başladığını ve böyle biteceğinden ürktüğüm bu sevdadan, sevgi yüklü satırlar doluyor şimdi yüreğime, vakit eylül’ü gösterirken…
Öyle mahzunca kıvrılıp yanına kaç kez yaslamak istedim, sevgili gibi değilse de başımı göğsüne. Hep korkak, hep öldüresiye bir telaş sardı bedenimi.
—Ya dedim, sonra.
Oturaklı düşlerden, fikre bulanmış öyküler edindim, tadın kulağıma vururken.Yanıma düşen uykulardan nasiplenmek için uğraş vermiş gözlerimi, umuduna kaptırdım.Artık çok geçmişliğin şafağına sabırlar biriktirip kendimi, kendime fişlerim...
Hayat tüketilmeye hazırdı siz tükenmediyseniz eğer ve bazı söcüklerin gelişimi sırandalıktan öte birşeydir yürek sesine düşen bir kaç çiğ tanesine benzer bazen bir dokunuştur bazen görmektir hiç bilinmeyeni...
Karanlık, yüzümüzde birikirken
Kırılırken tanıklığı sevdanın,
Hasrete karşı
Her acıyı kınında boğar insan
Ki; öfke direndikçe yeğdir
Sürüp alnımızı, güneşe çıkarız
Ne geride kalanlardanım, nede ileriye dönük hayalleri olan biriyim.Üstelik bıktım aşk denilen tortularda gezinmekten. Yeterince sevdim, yeterince sevildiğimi sanarak.Şimdi birbirimize söyleyeceğimiz hiçbir anımız, hiçbir saklımız kalmadı, tükettik herhangi bir tüketilen madde sanarak aşkı ki sen ayrılığı bile beceremedin sevgili...
Anarşist yanlarından tutarak, ince belli düşlerimin, peşinden koştuğum onca yarını düne serdim şimdi. Düş kırığı işporta düşünceler bize dair bende biriken, olağandışı birşey istemişimde nasıl olmaz diye kenetlendiğim, sıkı sıkıya bağlandığım paranoyalarımdan, bölük börçük sızıntılar halinde mazgal aralığı boşluklara imgeleniyor sevdalar ve sen akıp gidersin sonu denize varan yollardan...
....bu türküdür ki gebertir hasretten. Olmayan dertleride takıp ardına gelmiştir usulca,inceden girmiştir tenine va aşk yaşandıkça başkalaşmıştır.Yüzün kıyıma hazır bir işkence halidir tepeden inme ölümlerin suretlenişleridir...Ben bize kalan tek haliyim sevdanın sevgilim gitsende bitmeyen dönsende görmeyeniyim artık...
ilk ıslıklarıyla gecenin, hayat bulur düşünceler.
Öylesine tutkulu ve garip ki içimden geçenler,
Yazılmak istenenler yetemiyor düşlere.
Bazen bir yerde son bulsun istiyorsun,bütün kırgınlıklar. kafana takıyorsun ve sürekli hale getirmeye baslıyorsun sonra birden saplantıların oluyor sonra hayallerin. uykuların göçüyor sonra yalnlızlığın kuytularında hissediyorsun kendini panikliyorsun sonra kimi görsen dost sıcagına kuytulanmak istiyorsun başaramıyorsun yerli yersiz ağlıyorsun kendıne kızmaya baslıyorsun güçsüzlük mü bu diye yoksa delirmeye mi başlıyorsun... en iyisi s..ktr et diyorsun...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!