Ben bir dağın ne eriyen buzuyum
Nede kıytık bir vadinin düzüyüm
Ben toprağın dalgalanan yüzüyüm
Gücün varsa gel önüme geç benim
Gündüz mavi akşam kızıl inciyim
Sevdalı yüreğim dönmeden çöle
Boynumu bükmeden poyraza, yele
Mademki olmuşum sana kul köle
Ellerimden tutsan fena mı olur
Çilemin üstüne çile ekmeden
Bülbül terk eğlemiş, bağı bahçeyi
Tanımıyor artık, gülü çiçeyi
Dost etmiş kendine, derdi çileği
Ağlar zarı zarı, vah diye diye
Yaban olmuş, hayallerde geziyor
Memleket sanki şasi
Her köşede bir asi
Bu nasıl demokrasi
Millet ışığa hasret
Berekette ki gürlük
Çaresizce düşünmekle olmuyor
Gel gidelim bu yerlerden sultanım
İstesekte bu çilemiz dolmuyor
Tenceremiz boşalıyor sultanım
Yad ellere gelip garip olmuşuz
Dağların yamacına
Muhtacım ilacına
Senden başka hiç kimse
Çare değil acıma
Gel derdime derman ver
Bilemedin sen beni
Kadrimi, kıymetimi
Al git merhametini
Seni artık istemem
Mademki çıktın namert
Beni neden sevmiyorsun
Dostluğumu görmüyorsun
Selam versem almıyorsun
Ben ne yaptım, kimi soydum, sen söyle
Ne hocayım ne hacıyım
Komşunun çayırlarına
Girmiş elin inekleri
Taze taze kan emiyor
Yeni dünya sinekleri
Ortadoğu elden gitti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!