Bu aşkın espirisi
Artık kalmadı bizde
Sen güzeller perisi
Suçluyuz ikimizde
Değerini bilmeden
Umut etme gönlüm boşuna umut
Artık bundan sonra umudu unut
Al işte ellerim tutacaksan tut
Güneşin bizlere vuracağı yok
Ne yapsak ne etsek sarıyor hızla
Geziyorum sahilde
Deli gibi dertlice
Haticesiz yüreğim
Yanıyor ince, ince
Haticem sen Haticem
Her gün aynı dert kasavet
Senin olsun senin servet
Hep çalıştım nerde mürvet
Azametin batsın dünya
Yar etmedin bana o’nu
Bir lokma ekmekle bir kaşık aşın
Derdine düşmüşüm bitmez savaşın
Eseri kalmadı gözümde yaşın
Eyvah eyvah eyvah başıma benim
Kederimdem, uzak kaldım vuslata
Benim yerim dolmaz diye sanan sen
Senin yerin nasıl doldu gelde gör
Gönül denen muhannete kanan sen
Senden sonra neler oldu gelde gör
Nizamlandı akıl suyu bir arkta
Yok olurken,kazma kürekle var ettiğimiz
Her karışını,kanlarımızla suladığımız
Kana doymuş bu toprakların,kana ihtiyacı
Varmı sanıyorsunuz
Elin oğlu uzayın nimetlerinden yararlanırken
Olmaz olsun, olmaz olsun varlığın
Zorluğunu, bilmiyorsun darlığın
Zevk, eğlence değil, hayat sandığın
Açlıktan kıvranıp, ölenler vardır
İnsanlıkmı, pay edinmek bebekten
Yürürken yollarda izledim seni
Her an takip edip gözledim seni
Gel artık sevdiğim özledim seni
Kara toprak beni alıncaya dek
Suçum nedir benim neden kaçarsın
Gönül bu, kondu mu çiçek üstüne
Kalkmayı bilmiyor arı misali
Ses seda çıkmasın, demez küstü ne
Değirmen taşıyla darı misali
Düşman kapısında pusu kursa da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!