Benim yerim dolmaz diye sanan sen
Senin yerin nasıl doldu gelde gör
Gönül denen muhannete kanan sen
Senden sonra neler oldu gelde gör
Nizamlandı akıl suyu bir arkta
Her gün aynı dert kasavet
Senin olsun senin servet
Hep çalıştım nerde mürvet
Azametin batsın dünya
Yar etmedin bana o’nu
Bir lokma ekmekle bir kaşık aşın
Derdine düşmüşüm bitmez savaşın
Eseri kalmadı gözümde yaşın
Eyvah eyvah eyvah başıma benim
Kederimdem, uzak kaldım vuslata
Yok olurken,kazma kürekle var ettiğimiz
Her karışını,kanlarımızla suladığımız
Kana doymuş bu toprakların,kana ihtiyacı
Varmı sanıyorsunuz
Elin oğlu uzayın nimetlerinden yararlanırken
Gönül bu, kondu mu çiçek üstüne
Kalkmayı bilmiyor arı misali
Ses seda çıkmasın, demez küstü ne
Değirmen taşıyla darı misali
Düşman kapısında pusu kursa da
Sıkıntım çok gönlüm darda
Gözlerim hep uzaklarda
Bu ortamda bu şartlarda
Keşke baba olmasaydım
Geçti ömrüm yürümekle
Geçmeyen günlere derdin çok uzun
Yanımda olunca gülerdi yüzün
Şimdi o yüzünde nedir o hüzün
Avucunun içi kınalı yarim
Gözlerinin nemi saklanır benden
Bu seven gönlümü yabana atıp
Kurtlara, kuşlara yem etme beni
Artık hatıramsın diye bırakıp
Deli deli esen yel etme beni
Canım canım a canım yel etme beni
Eğer medeniyet, görülen ise
Geleceği için, gülmesin kimse
Açlar diyarında, tok sevinirse
Medeniyet onun, cehalet benim olsun
Acımak hissini, unutturduysa
Allak pullak ettin beni giderken
Ellerimden tutup veda ederken
Canım neye yarar canım sen yokkan
O gün bu gün anlamsızlık var bende!
Güneş bile aynı yerden batmıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!