Geziyorum sahilde
Deli gibi dertlice
Haticesiz yüreğim
Yanıyor ince, ince
Haticem sen Haticem
Umut etme gönlüm boşuna umut
Artık bundan sonra umudu unut
Al işte ellerim tutacaksan tut
Güneşin bizlere vuracağı yok
Ne yapsak ne etsek sarıyor hızla
Bu aşkın espirisi
Artık kalmadı bizde
Sen güzeller perisi
Suçluyuz ikimizde
Değerini bilmeden
Öğle bir kale’ki, girmek imkansız
Gönül kapısında, kaldım amansız
Sazım feryad eder, duyup insafsız
Sur dışından, sur içine almıyor
Gök kubbe titriyor, intizarımdan
Komşunun çayırlarına
Girmiş elin inekleri
Taze taze kan emiyor
Yeni dünya sinekleri
Ortadoğu elden gitti
Unut gisin o’nu unutta anma
Divaneler gibi her şeye kanma
Aklını başına topla da yanma
Olmuyor o’nunla olmuyor işte
Budur deseler de sevmenin çağı
Ömrümde bir mevsim var o’da bitmeyen bir kış
Buzul olmuş kalbimde aşktan titreyen yakış
Döktüğüm yaşlardandır sana attığım bakış
Sanma ki seni öyle boşuna kınıyorum
Dağlara, bozkırlara, laleyi, gülü çimi
Allak pullak ettin beni giderken
Ellerimden tutup veda ederken
Canım neye yarar canım sen yokkan
O gün bu gün anlamsızlık var bende!
Güneş bile aynı yerden batmıyor
Vefasızın otağına
Giremedim yatağına
Bir insanın alçağına
Düşmek ne zormuş ne zormuş
Gününe gün uymayanı
Sende gördün bu bardağı
Taşıran o son damlaydı
Ne gözyaşı ne yağmurdu
Ne güneşti ne de ay dı
Ne ağlarsın deli gönül
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!