Bu nasıl kaderdi bu nasıl yoldu
Neyim var neyim yok ellerin oldu
Bir günde zavallı kalbim kahroldu
Yüzüme bakıp ta gülen gülene
Yıllardır boşuna hayal kurmuşum
Gönlüm bekledikçe yaramı sarsın
Söyle bana söyle sen nasıl yarsın
Aklına estikçe tutup kırarsın
Sen beni begonya dalımı sandın
Çiçek açar iken renk renk her ilde
Sevdiğim derdini kimseye sakın
Söyleme, feleğe olsan da yakın
Özünle sözünle tavrını takın
Geç olur sonrası yoksa geç olur
Yar seninle ne hayaller kurmuşken
Yine hasret geldi çattı gördün mü
Senelerdir hep yan yana durmuşken
Kader bize çalım attı gördün mü
Sayende yıllardır yaram kanıyor
Demek bu dert beni iyi tanıyor
Maziye baktıkça kalbim yanıyor
Bakmasam önümü göremiyorum
Günüm tükeniyor gelmeden öyle
Öyle bir defter ki gönül defteri
Ne yapsan üstüne şap atılmıyor
Yüreğimin içi gözümün feri
Kapattım demekle kapatılmıyor
Yükleyip dursalar ah ile vah ı
Yıllardır yüzüne hasret kaldığım
Gönül denizine her gün daldığım
Aşkla, sayesinde nefes aldığım
Belki mektubumu okuyor şimdi
Ah çekip geçmişi hayal ettikçe
Beni sana soran olursa turnam
Kendini dağlara salmış de gitsin
Çökünce kalbine çekilmez bir gam
Derin deryalara dalmış de gitsin
Sevdiği uğruna can vere vere
Öyle geçmişler ki birbirlerine
Allah’ın izniyle
Mümkün müdür çarklarının dönmemesi
Kâr hanelerine doğru
Hele ki;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!