Eline kalem alan, bu ne çeşit zulüm ki
Sicilimi künye mi, en son satıra ekler
Söyle bana ben nasıl bahtı kara kulum ki
Güller, gündüzler seni, geceler beni bekler
Bu nasıl çiledir bu nasıl azap
Söz ile sınıyor el beni beni
Gönlümün sazına değdikçe mızrap
Perişan ediyor tel beni beni
Bende insanım sonuçta
Etmeyin gelin etmeyin
Kalsam da kenarda, uçta
Beni dille kahretmeyin
Bir gece vaktinde çatık kaşlarla
Muhabbet ederken kara taşlarla
Durmadan gözünden sızan yaşlarla
Birini görürsen beni hatırla
Verdiğin dertleri aklım almadı
Bozuldu düzenim yıkıldı bendim
Artık bu dünya da tadım kalmadı
Beni ilk durakta indir efendim
Vardır elbet herkesin bir tasası
Benimki de öyle bir şey sevdiğim
Seviyorsan budur aşkın yasası
Benimki de öyle bir şey sevdiğim
Heyecandan kalbim tik tak vurmadan
Gece gündüz hayalini kurmadan
Dert bilmezin arkasından, durmadan
Deli gibi koşmak benim neyime
Böylemi olurdun sen bugün böyle
Ellere gitmeyip bende kalsaydın
Karlar mı yağardı başına öyle
Ellerin değil de benim olsaydın
Yıllardır kalbimde sönmeyen narsın
Bir yanda toz duman bir yanda karsın
Mademki aklımda her gün sen varsın
Benim senden gayri derdim mi olur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!