Bulutlar üstümde çatıya dönmüş
Gel de şu halimi gör kara gözlüm
Güneşim doğmuyor ışığım sönmüş
Yalansa dağlara sor kara gözlüm
Sol yanın dertleri yere serdimi
Hasretini yüreğime
Gömdüm artık bakmam düne
Sakın beni elegüne
Sorma bir daha bir daha
Beni yok say git hanene
Düşünce aşkın narına
Umudum bitti yarına
El alemin yararına
Tüm alevler sarar beni
Hey gidi dünya hey gidi
Bu yazıda tükendi mevsimin
Ömrümün kışına bir bahar kala
Milim milim uzaklaşırken güneş
Karanlık şafağımı oyalamanın peşinde hala
Çiçeğim, toprağım, tomurcuk yanım
Yollarda bıraktın beni sen beni
Bir daha sevmek mi tövbe ha tövbe
Bana bu yaptığın değil ki yeni
Bir daha sevmek, mi tövbe ha tövbe
Yıllarca yok yere büküp boynumu
Arzusu bu ise sonunda onun
Tutmayın tutmayın tutmayın gitsin
Belki de hayrı var ona bu sonun
Tutmayın tutmayın tutmayın gitsin
Bir zaman ben onu sanıyordum tek
Üç fidanla çiçek açan ömrümü
Renkten renge boyuyorum yıllardır
Dünya görsün diye yaslı gönlümü
Boydan boya soyuyorum yıllardır
Naaş yapıp korkuları urgansız
Eyer derdin bana acı vermekse
El bağının güllerini dermekse
İhanetle muradına ermekse
Ucu kesik bir kurşunla vur beni
Hançer olmaz, bulunsa da yanında
Rengi huzurdan uzak
Odağı olmuş suçun
Her adımı bir tuzak
Uçun keklikler uçun
Dünya görünenden daha da darmış
Meğer karadan da karası varmış
Bir yüzü buz dağı bir yüzü narmış
Tıpkı senin gönlün gibi sevdiğim
Nefes aldırsa da candan can alan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!