Yüzüne bakınca başım dönüyor
Ne hale düşürdün ne hale beni
Bakmasam kalbimin şavkı sönüyor
Ne hale düşürdün ne hale beni
Sensizlik içimde öyle bir anki
Beraber kalmayı bilebilseydik
Beni kim tutardı neyhanelerde
Göz göze geldikçe gülebilseydik
Ne işim olurdu meyhanelerde
Sen kendini bahar beni kış saydın
Hala beni seviyorsan
Hiç bekleme gel diyorsan
Yollarımı gözlüyorsan
Neden olmasın, neden olmasın
Seni bu kadar sevmişsem
Yüreğime düşürdün kor
İnanmazsan açta bir gör
Unutma ki bundan böyle
Senin ile anlaşmak zor
Bazen hafif bazen ağır
Neyim var neyim yok bitti yadımda
Dağlara çarptıkça her bir adımda
Bunları kuşkusuz net anladım da
Sensiz kalışımı anlayamadım
Yıllardır yaşarken ben böyle bensiz
Nefes söze mızrap saza değince
Deryalara dalar gibi olurum
Hele bir de dert başını eğince
Efkârımı allar gibi olurum
Düşlerimin üzerinde durdukça
Acılarla sarsıldıkça temelim
Ciğerlerim sökülüyor nerdesin
Yokluğunla karardıkça emelim
Gözyaşlarım dökülüyor nerdesin
Çaresizce dili dur la,sözlerken
Umut pınarımın çağlayan suyu
Ha bitti bitecek nerdesin yar yar
Ömrüme göz koymuş derin bir kuyu
Ha yuttu yutacak nerdesin yar yar
Dolanır içimde bir tuhaf ısı
Nasıl dersin sen bana bitmiştir burda çözüm
Sevileni dardaysa sevenin seyri olmaz
Yoksa ben mi yanıldım, yanlış mı görür gözüm
İki gönül arası bu kadar eğri olmaz
Sen gelince halbuki ne kadar sevinmiştim
Gecenin bir vaktinde aklıma düştüğünde
Ne rüyalar görürüm ne rüyalar bir bilsen
Taş olsa da döşeğim, var sayıp, kuş tüyünde
Ne rüyalar görürüm ne rüyalar bir bilsen
Neyleyim ki sabahı, değildir umurumda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!