Çekmediğim ne dert kaldı ne çile
Gidiyorum artık vah beni beni
Biçare durumum düştükçe dile
Ölüyorum her gün vah beni beni
Kara gecelerle barışır gibi
Senin umuduna kaldıysam senin
Vay halime benim vay halime vay
Seninleyken yüzü gülmez kimsenin
Vay halime benim vay halime vay
Sen rüzgâr ekipte poyraz biçensin
Acılarla gelen yaşın
Barışla biten savaşın
Emeksiz yiyilen aşın
Vay tasına tüküreğim
Evine bakmayan eşin
Hani bana söz vermiştin
Çekip gitmek yok demiştin
Sözde beni çok sevmiştin
Vay yalancı şerefsiz vay
Ya şimdi sen ya şimdi sen
Daha yepyeniyken bu aşkın izi
Konuşurken ağzı tutarken dizi
Mademki gelip te görmedi bizi
Vaz geç gönlüm vaz geç o vefasızdan
Giderken önüne çıktık diz çöktük
Bu şekilde bu muhabbet bölünmez
İki kelam edelimde yine git
Bir dakika eylenmekle ölünmez
İki kelam edelimde yine git
Gitme diye yalvarırsam n olayım
Kurşuna dizişin beni nicedir
Sözlerin kurşundan farksız, yetmez mi
Sırtımdan vurduğun hançer de nedir
Gözlerin hançerden farksız, yetmez mi
Dağ olsam yerlebir olurdum çoktan
Uzanmaz mı el, alana
Uğrasa da can talana
Söylediği her yalana
İnandım yine olmadı
Fark etmiyor bezersen bez
Bu kaçıncı gecemin transit geçişidir
Yine sensiz, yine sensiz, yine sensiz, kitapsız
Gönlümün bu çileği kaçıncı seçişidir
Yine sensiz, yine sensiz, yine sensiz, kitapsız
Kokun sinmiştir diye bulaştırdığın derde
Seni hayal ederken
Bitti bitecek derken
Hem de bu kadar erken
Yine yollarda kaldım
Yazılmadan tek satır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!