Üzerine çiğ düşmeden yoncanın
Bu yana gel ipek yüzlüm bu yana
Yaprakları sararmadan goncanın
Bu yana gel ipek yüzlüm bu yana
Rastlamadan eziyetin boluna
Güneş gittiğinde ay çıksa bile
Geçeği gündüzle bir tutamazsın
Özünü dosdoğru sürmeden dile
Gönül sofrasında oturamazsın
İçine düşmüşse bilginin kiri
Yar senin yar can dediğin
Çok mudur ki övünürsün
Gittiğinde sevdiklerin
Peki neden dövünürsün
Neye yarar olsan lider
Sen belkide unuttun ama ben unutmadım
Bir günümuüzü bile var ya o geçmişte ki
Mahsuru yoksa şimdi gel bakta şu halime
Sabahın bu vaktinde bu neden içmiş de ki
İşte ben hep böyleyim gittiğin günden beri
Yanımda yok ise gözümün feri
Neyleyim ben şimdi kalacak yeri
Sessizce gittiğin o günden beri
Issız sokakların sarhoşuyum ben
Sende kalsın sende kederin gamın
Deseniz de bir gün üzer
Ne var ne yok kanın süzer
Nasıl tedbir alayım ki
Yüreğim de aşkı yüzer
Asla yalnız kalamam ki
Sen benim üstüme çileği salıp
Mademki kayboldun başını alıp
Artık bundan böyle kapımı çalıp
Ben geldim demezsin onurun varsa
Zamanın zulmüyle düşünce gama
Öyle fena bir belaya çattım ki
Ben kaçtıkça o paçamdan asılır
Bilmem neyi ben neyine kattım ki
Ben kaçtıkça o paçamdan asılır
Kurtuluşun kıyısına varmamın
Günüm geçmez ağlamadan, anıp ta
Unutmam zor başkasına kanıp ta
Yokluğuna alışmışım sanıp ta
Dokunmayın, ondan başka kimsem yok
Her gördükçe gözlerim yaş dolsa da
Bağ bozulmuş ne gül belli ne diken
Hepsi söz de ananeymiş anane
Sen gününü gün et fırsat var iken
Ondan bundan sana ne yar sana ne
Senelerdir üzüldün de ne oldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!