Seni ölümüne severken seni
Sende vicdan yok mu, günahım günah
Baharına hasret bıraktın beni
Sende vicdan yok mu, günahım günah
Kirpikler okunu salar kaşlara
Her ne zaman dönüp baksa
El sanıyor gülüm beni
Gözlerimden yaşlar aksa
Sel sanıyor gülüm beni
Yaprak gibi açıp solsam
Bağıra bağıra gelir
Ölüm üstüme üstüme
İlk toprağı sen at bari
Gülüm üstüme üstüme
Bir kuyuya nesi neyi
Çocuk yaşta çıktım yola
Düşe kalka sağa sola
Alt tarafı birkaç mola
Hala yoldayım yoldayım
Çıkış var mı ki çıkıla
Kim anlar ki beni
Feryat etsem de şiirlerimde
Sessizliğime kulak verenin bile olmadığı
Bu yerde
Nasıl umut edip, nasıl gözleyeyim ki yolları,
Hele birde!
Her yeni gün bir muştu getirecek sanmakla
Sabahları güneşin ışığına kanmakla
Bak gördün mü sevdiğim başı çektik yanmakla
Şimdi biz bu kadere rest çeksek haksız mıyız
İki çiçek gösterip karakışa savurdu
Şu ömrüme bir gram tat katmayan
Benden yana adımını atmayan
Hala benim güneşimsen batmayan
Öldüğümde mezarıma gelsen de olur
Çeşit çeşit acıları fethettim
Sözüm dilde heder oldu
Hala senden bir haber yok
Her şey bana keder oldu
Hala senden bir haber yok
Kışı geçti yazım güzüm
Ben yalnız seni dinlerken
Sen gidip ellere uydun
Acımadın ben inlerken
Hani kara gün dostuydun
Gül değil, dikensin oksun
Ne zaman yüzüne baksam biterim
Sen hangi mevsimin gülüsün gülüm
Kazayla deryana dalsam yiterim
Sen hangi mevsimin gülüsün gülüm
Şaşırıp kalmakla gözlerim haklı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!