Muhayyel Gizliay Şiirleri - Şair Muhayye ...

Bol keseden vur beni,
Elini korkak alıştırma.
Koyu mürekkeple yaz beni,
Dilini korkak alıştırma.

Dik yamaçtan at beni,

Değmeyin keyfimize
Size mi tutulacağız?
Hepimiz köy çocuğuyuz
Köpekten mi korkacağız?

Aman bizden uzak durun

Seni özledim yeniden.
Senli olmayı sensizlik ile yaşamak çok zor.
Haber getirdin mi giden kafileden?
Onlar habersiz giderler, sen yine de bir sor.

Adım adım adımladım Torosların eteğini.

Yolcunun kabul olur duası
El aç, olmaz deme!
Kör karıncanın doyar karnı
El aç, olmaz deme!
&
Kimler affedildi kim bilir

Daha kaç pencereden bakmam gerek;
Sizi anlamak için?
Kaç farklı damdan düşmem gerek;
Yaptıklarınızı anlamlandırmak için?

Dilimden düşmeyen isimlerinizi,

Bir defa denk geliriz,
İkincisi yok!
Siz pike örtersiniz,
Bizim yorganda yün çok.
&
Paçalarımı sıvar yıkardım,

Derdimi kimse anlamaz benim
Hep lafın ortasından konuşurum
Kapıma kimse uğramaz benim
Nedeni meteliksiz bulunduğum

Yaramı doktorlar bilmez benim

Dibine kadar yaşamaktan her duyguyu,
Şiirler yön arar kendine, karıştırır konuyu.
Yüzleştirdim geçen yıllarımla bu günü.
Ayaklarım hala ezbere bilirmiş o yolu.
&

Eski yıllarım
Zanaati direniş olan bir lise
Gri bir mont ve
Göktürkçe Türk yazan,
Bir şapka ile dört sene...
Evde o donan suyu

Yalan söylemem ben,
Ama cevabım hep farklı doğrular.
Kumu eleyince taşını atmam ben,
Aradıklarım hep oradalar.
&
Istedigin cevabı alamazsın, zorlukla,