Muhammet Üresin Şiirleri - Şair Muhammet ...

Eşin yoktu senin güneşiydin kör karanlık ömrümün yada hep öyle zannetmişim ben
Lüzum yoktu senin konuşmana bütün sustukların döküldü zaten bir bir gözlerinden
Adın yok artık yarınlarda yüreğim yapayalnız düşe kalka yürüyüp tökezlerken
Nasıl zor mu senin için de ayrılık yoksa yalnızca  ben miyim bu kadar çok özleyen

Usul usul bir suçlu gibi geçip git şimdi yanımdan tamam sus hiç bir şey sormadım ben

Rızasını alsaydın bari gönlümün seni içimden alıp gitmeden kesmeden cezasını ömrümün
Acısını duymadın ki hiç sen sensizliğin daha bir kez olsun hal böyleyken beni anlaman ne mümkün
Hatırımı sorsaydın bari bir geçerken aklımın köşesinden belki içimi daha az üşütürdün
İşi gücü yok mu hiç başka bilmem bu geveze anıların niye seni sorup dururlar bana her gün

Mevsimleri almasaydın bari nereye sakladın o yazları nerden çıktı hemen yine bu sonbahar

Zaptet yüreğim bir müddet daha tut içinde o zehirli sözleri dökme sakın ortaya
Elbet görecek o da hatasını başı önde affet diye dönecektir yakın zamanda
Yerden göğe kadar haklı olsanda susmak gerekir bazen böyle için acıya acıya
Nasılsa her şeyi bir duyup gören var ya yukarda bilirim ki o hep haklının yanında

Ermez hiç aklımız görmez gözümüz bazen ama ne belalar atlatırız hayırlısıyla

Burdan gidelim hemen kalk yüreğim bak tükendim bize göre değil hiç buralar
Etraf pek bir sessiz nedense ürkütüyor beni bu yara yüzlü kara duvarlar
Tan ağarırken kan kırmızı gözlerle uğurlanan alacaklı bütün uykular
Üstü karalanan satırlar küskün yaralı hatıralarda hep senin imzan var

Lanetlenmiş gibi kalbim ne zaman aşka soyunsa ayrılığa gebe sevdalar

Yaz ne zaman geldi geçti daha ben bi kez bile aşkın yüzünü yakından göremeden
Az biraz daha kalsaydı iyiydi anlamadım ki nereye böyle bu acele neden
Razı falan değildi kalp aslında hiç haz etmedim ki ben oldum olası gidişlerden
Islanmadı belki gözlerim ama bil ki bağıra bağıra ağladım ben hep içimden

Masmavi bi gökyüzü sakladım şimdi bize dair kalan tek güzel anı o günlerden

Geçmedi daha o düğüm hala duruyor bak orda bir yumruk gibi boğazımda
Üzmedi o beni asla hatta aşka boğdu kalbimi doyasıya fazlasıyla
Lafları belki biraz iğneliydi ama hiç acıtmazdı ne kadar batırsa da
Soğuktu hep biraz elleri ama kimse öyle yakmadı beni dokunduğunda

Eritip yere düşürdü o dik başlı gururumu yalnızca bir tek gülüşüyle

İçimden bir şeyler geçirdim yine bugün de her gün olduğu gibi senle ilgili
Ruhumda bir şeyler filizlendi içimin her yerini ördü örümcek ağı gibi
Elimden bir şey de gelmez ki içimden bir yol bulsam sana yada sen tutsan elimi
Madem hep böyle imkansız olacak aşk kadere kafa tutsak bir şey değişir mi ki

Sorma bana şimdi hangi ara bağlandım sana nasıl bu kadar deli sevdim seni

Bu yaz değil bu yaz görünümlü bir zemheri kimse kandıramaz beni
Ey aşk hadi her neredeysen çık gel o yalan sevişler ısıtmaz kalbi
Talan olur bağım bahçem kurur sensiz açmaz bir daha hiç çiçekleri
Üryan geldi üryan gider kalbim yapayalnız ölür olmaz hiç kimsesi

Laftan anlar mı sanki imkansıza kafa tutar bırakmaz asla seni

Nasıl olmamı bekliyordun ki şaşırtmışa benziyor gibi seni bu üzgün düşkün hallerim
Umurunda olsaydı ne yapıp ettiğim böyle yarım ağız bir selamla geçiştirilmezdim
Ruhumda yarası saklı söylediğin sözlerin durup durup vurur hala darmadağın içim
Dur birazı da bana kalsın canımın çoğunu alıp gittin zaten daha ne verebilirim

Ağırıma gidiyor zaten yokluğunun karşısında böyle elim kolum bağlı suskun durmak

Bırak gitsin kalbim bilirsin bir aşk gitmeye karar vermişse kimse önüne duramaz
Biraz gezsin tozsun alsın hevesini sonra döner ama bizi aynı yerde bulamaz
Merak ettim sadece hiç mi sızlamaz yüreğin kıyarken bize hiç mi için acımaz
Bıçak gibi kestin bütün bağlarımızı gördüm ki yolcudur Abbas bağlasan durmaz

Gitti kalmadı o aşk kalbim ama bak yerli yerinde duruyor yine yalnızlığım