Mü'minûn Suresi Şiiri - Afşin Dualı

"Müminler gerçekten kurtuluşa ermişlerdir" buyurdu El-Azîz,
Onlar ki namazlarında huşu içindedirler, boş ve faydasız şeylerden yüz çevirirler, arınır özümüz.
Zekatı vermek için çalışırlar ve iffetlerini hakkıyla korurlar her an,
İşte onlardır ebedi Firdevs cennetlerine varis olan, kalır orada ebediyen o can.
​
Kad eflahal-mü’minûn! "Müminler gerçekten kurtuluşa ermişlerdir!"
Budur "Ey peygamberler! Temiz ve helal rızıklardan yiyin, salih amel işleyin" diyen o ulu ferman,
Kudret ölçüsüyle darlıkları bolluğa erdiren, mümin kuluna selamet veren her an.

Andolsun biz insanı çamurdan süzülmüş bir özden yarattık, sonra onu korunaklı bir yerde nutfe yaptık,
Kemiklere et giydirdik de onu bambaşka bir yaratılışla inşa ettik, ulu yaratıcıya baktık.
Bir de Tur-i Sina’da yetişen bir ağaç var ettik ki; o hem yağ verir hem de yiyenlere bir katıktır,
O'nun ulu nidasıyla uyanan her sine, bu muazzam yaratılışın ve rızkın nuruna tanıktır.

"Sizi sadece boş yere yarattığımızı ve sizin hakikaten huzurumuza döndürülmeyeceğinizi mi sandınız?"
Yüceler yücesi, hak mülkün sahibi olan Allah, o batıl vehimlerden münezzehtir; bunu anlayınız.
Senin ulu ve her şeyi kuşatan nizamından gelir, helal ve temiz kılınarak bize ulaşan her lokma,
Bizi faydasız işlerin darlığına, Senin bu ulu kurtuluş müjdeni göremeyenlerin karanlığına bırakma.

Mümini kurtuluşa erdiren Sensin...
En hayırlı rızıklarla ağırlayan Sensin...
Bizi katındaki o en bereketli, helal ve temiz rızıklarla ağırla Yâ Kerîm...

Kad eflahal-mü’minûn... Ya Allah...