Enbiyâ Suresi Şiiri - Afşin Dualı

"​Enbiyâ, Peygamberler demektir. Bu sure; Hazreti İbrahim'in atıldığı ateşin serin bir gül bahçesine dönmesini, Hazreti Eyyûb'un dertlerden kurtuluş duasını, Hazreti Yunus'un balığın karnındaki o meşhur karanlık zikir teslimiyetini ve Peygamber Efendimiz Ahmed Muhammed’in tüm kâinata bir "rahmet" olarak gönderilişini anlatır. Rızık mevsuzunda bu tecelli; her şeyin asıl yaratılış amacının ilahi bir nizam ve teraziye bağlı olması, peygamberlerin darlık imtihanlarından o ulu dualarla en geniş rızık ve selamet kapılarına çıkmasıdır. "

"Ey ateş! İbrahim’e karşı serin ve selametli ol" buyurdu El-Azîz,
Ateş bir gül bahçesi oldu da hayran kaldı, nura boyandı gözümüz.
Eyyûb Rabbine yalvardı: "Başıma bir dert geldi, Sen merhametlilerin en merhametlisisin!" dedi,
Biz de onun duasını kabul ettik, dertlerini giderip ona katımızdan kat kat rızık verdik; dualar bitti.
​
Ve mâ erselnâke illâ rahmeten lil-âlemîn! "Biz seni ancak âlemlere bir rahmet olarak gönderdik!"
Budur balığın karnındaki karanlıkları yırtan, darlıkları muazzam bir fethe erdiren ferman,
Kudret terazisiyle adalet ölçüsünü kuran, kula en büyük rahmeti veren her an.

Yunus karanlıklar içinde yalvardı: "Senden başka hiçbir ilah yoktur, Seni tenzih ederim,"
"Şüphesiz ben nefsine zulmedenlerden oldum" dedi de koptu kemend.
Biz onun da duasını kabul ettik ve onu o ağır gamdan, o darlık deryasından kurtardık,
O'nun ulu nidasıyla uyanan her sine, peygamberlerin o ebedi ve sönmez nuruna daldı.

Biz kıyamet günü için adalet terazileri kurarız; artık hiçbir kimseye en küçük bir haksızlık yapılmaz,
Yapılan iş bir hardal tanesi ağırlığında bile olsa onu getiririz; hesap görücü olarak biz yeteriz.
Senin ulu ve her şeyi kuşatan rahmetinden gelir, o deryaların dibinden süzülüp bize ulaşan her lokma,
Bizi çaresizliğin darlığına, Senin bu ulu rahmet kapılarını göremeyenlerin karanlığına bırakma.

Ateşi serin kılan Sensin...
Âlemlere rahmet veren Sensin...
Bizi katındaki o en bereketli, şifa dolu ve ulu rızıklarla ağırla Yâ Erhamerrâhimîn...

Ve mâ erselnâke illâ rahmeten lil-âlemîn... Ya Allah...