Hac Suresi Şiiri - Afşin Dualı

"Ey insanlar! Rabbinizden korkun; şüphesiz kıyamet gününün sarsıntısı çok büyük bir şeydir" buyurdu El-Azîz,
İbrahim’e: "İnsanları hacca çağır; yürüyerek ve uzak yollardan sana gelsinler" dendi, nura boyandı gözümüz.
Kendilerine rızık olarak verdiği hayvanları belli günlerde kurban ederken Allah’ın adını ansınlar diye,
Kâinat O'nun o bitmez ikramına, o şaşmaz ve ulu nizamına şahittir, canlar feda bu sevgiye.
​
Ve-innallâhe lehuve hayru-rrâzikîn! "Şüphesiz Allah, rızık verenlerin en hayırlısıdır!"
Budur kurbanların etleri ve kanları değil, sadece kalplerdeki takva katına ulaşan o ulu ferman,
Kudret ölçüsüyle darlıkları sıfırlayan, kula en güzel menzili ve bereketi veren her an.

Görmedin mi, Allah gökten bir su indirdi de yeryüzü yemyeşil oluverdi, şüphesiz Allah lütfukardır,
Göklerde ve yerde ne varsa hepsi O’nundur; şüphesiz Allah, hiçbir şeye ihtiyacı olmayandır, hamde layık olandır.
Andolsun kim Allah’a hicret eder de sonra öldürülür veya ölürse, Allah onu elbette güzel bir rızıkla rızıklandıracaktır,
O'nun ulu nidasıyla uyanan her sine, o sönmez ve ebedi rızkın kapısında saf tutacaktır.

O gün mülk ve egemenlik sadece Allah’ındır; O, insanların arasında hükmünü verir, batıl zail olur,
Allah’ın ayetlerini inkâr edenlerin kurduğu o sahte düzenler, o zayıf kaleler bir anda yok olur.
Senin ulu ve her şeyi kuşatan nizamından gelir, göklerden ve topraktan süzülüp bize ulaşan her lokma,
Bizi rızık endişesinin darlığına, Senin bu muazzam cömertliğini göremeyenlerin karanlığına bırakma.
​
Rızık verenlerin en hayırlısı Sensin...
Kalplerdeki takvayı gören Sensin...
Bizi katındaki o en bereketli, takva dolu ve hayırlı rızıklarla ağırla Yâ Hayr-ur-Râzikîn...

Ve-innallâhe lehuve hayru-rrâzikîn... Ya Allah...