Mısralar Ağladıkça Şiiri - Kasım Kobakçı

Mısralar ağladıkça, defterin sayfasında,
Heceyle kurgulanan, destanın ortasında,
Ozanlar inledikçe, hasretin sofrasında,
Uyaklar nakış işler, heceler yorgun düşer,
Anlatılan öyküde, kahraman durgun düşer.
*
Gizemli vadilerin, sislere saklanışı,
Rüzgarlar esiyorken, yaprağın şahlanışı,
Irmaklar taşıyorken, denizin paklanışı,
Şiirler konuşurken, ozanın dili yanar,
Derdini söylüyorken, aşığın teli yanar.
*
Geçmişten fısıldayan, seslerin yankısıyla,
Destanlar yazıyorum, sevdanın sancısıyla,
Yalnızlık çığlık atar, gönlümün ağrısıyla,
Satırlar karardıkça, aydınlık ırak kalır,
Türküler yıprandıkça, nehirler kurak kalır.
*
Tükenmez mürekkebin, izleri silinirken,
Karanlık zindanların, sırları bilinirken,
Umutlar parçalanıp, kılıçla dilinirken,
Anlatım ağırlaşır, göğsümüz yasa batar,
Söylence sonlanırken, tabiat sessiz yatar.