Mine Yılmaz Sevinç Şiirleri - Şair Mine ...

Hep geceyi suçladık ya,
Oysa karanlığıyla o hep yanımdaydı,
Yanımda olmayan sendin.

Gecede efkarlıydı oysa,
Oda derdinden kararmıştı.

Çocuk ödev yapıyordu,
Matematik işte bilirsiniz.
Soru şöyle idi:
"Ağaçta bulunan elli bir kuşun
On üçü uçtu.
Dalda kaç kuş kaldı?"

Bu gece mavi karıncaları tırmanırken gördüm üstüne,
Düşte kurtarmak istedim seni,
Düşte...

Bu gece fırtınada kalan saçlarını gördüm,
Permeperişan,

Bir Mayıs sonu daha yaklaşıyor,
Sanki ölüm gibi
Sanki boğuluyorum derin sularda.
Sanki bütün özlemlerim,
Bütün yorgunluklarım burada başlamış gibi.
Bir sevgilim vardı da bugünlerde kaybettim sanki,

Bir Mayıs sonu daha yaklaşıyor,
Sanki ölüm gibi
Sanki boğuluyorum derin sularda.
Sanki bütün özlemlerim,
Bütün yorgunluklarım burada başlamış gibi.
Bir sevgilim vardı da bugünlerde kaybettim sanki,

Seni sana götüren yollar arıyorsun,
Durmadan,
Bıkmadan,
Senden sana.
Başlangıç sen bitiş sen.
Gittiğini sandığın bir insan yok aslında

Çok çok sevgiliye;
Bir mektuptan öte,
Bir yazıdan,
Alelade bir çift sözden ziyade
Bir şiiriniz var...
Okunmadan unutulmuş,

"Menekşelerim açtı diye haber yollamışsın,
"Gelsin artık diyormuşsun,
Menekşeleri benim için ektiğini bile söyleyenler var,
Hatta şans falı tutmuşsun,
"Menekşeler açarsa o gelecek diyerek...
"Nereden biliyorsun?"

Sustuğum zamanlardan biriydi,
Bir şiir peydahlandı içimde...
Yazdım,
Sayfalar yetmedi...
Sonra birçok bahanesi oldu,
Baktım sardunyalar az tozlu,

Hadi bir gülümseme çak yüzüne.
Mesafe koy arana
tüm olumsuz düşüncelerle, sevgisizlikle, nefretle beslenen insanlarla.
Çünkü gülümsemek en iyi mesafe koyma şeklidir.

Mine Yılmaz Sevinç