Mine Yılmaz Sevinç Şiirleri - Şair Mine ...

Ne eksileniydim hayatımın,
Ne de baştan çıkanı.
Artan kalan hiçbir şey yoktu,
Çarpmanın verdiği tat gibi değildi hiçbir şey,
Soluk soluğa birebir,
Hissederek, dokunarak öğrenmek

Bir kaş çatışı
Biraz öfkeye bandırılmış aşk
Kokan öpücük
En sevdiğim
İşte senin dudaklarında ki
Öfkeye bandırılmış bana ait bir aşk

Mevsimlerinde başı döndü biliyor musun?Mevsimler hasta,
İyileşir diyor bazı yalancı şairler,
sen inanma diyemem,
gönlüm her güzel söze inanmaktan yana...

Mevsimlerinde başı dönüyor bugünlerde görmüşsündür,

Mevsiminde yağmayan yağmuru ben neyleyeyim?
Mevsiminde açmayan çiçeği neyleyeyim?
Sen açtın bende,açmak istersin de;
Ben de seni koklamaya yürek gerek.
Mine Yılmaz Sevinç

Önümden tek tek çekiliyor bulutlar,
Hayalini kurmakta zorlandığım şeyler diziliyor sıra sıra,
Biliyor musun sevgili Dünya?
Sevmeye yemin verdim ben seni.
Her yer kuş cıvıltıları,
Nehre düşen birkaç yağmur damlası,

Elçiye zeval olmaz derler,
Kalbimin elçisiyim...
Ben aradan çekileyim kurban olduğum,
Derdin neyse ona söyle...
Söyle bakayım hele
Anlayacak mı söylediklerini,

Ben her gece kelimelerimi,
Süzüyorum yüreğimden.
Sadece seni anlatanlar,
Kalıyor yüreğimin süzgecinde.

Satır oluyorlar sonra şiire,

Gözlerinin buğulu minesine kat beni.
Gökyüzüm olsun gözlerin bana.
Sıcak yuvam olsun koynun bana.
Evim, ocağım ol.

Mineler harelensin yüreğimde.

Bize üç gün yeter mi?
Bu misafirlik bize kaç gün eder?
Kaç gün daha sevebilirsin beni,
Yeminsiz,
Nazsız,
Pozsuz?

Çocuk ödev yapıyordu,
Matematik işte bilirsiniz.
Soru şöyle idi:
"Ağaçta bulunan elli bir kuşun
On üçü uçtu.
Dalda kaç kuş kaldı?"