Mine Yılmaz Sevinç Şiirleri - Şair Mine ...

Bir zamanlar biraz korkmuştum
Düşsüz kalmaktan,
Mavisiz kalmaktan,
Göğü bölüşmekten,
Suya resim çizmekten,
Parmak ucumda yürümekten,

Papatyaları ezen insanlardan korkuyorum Amelia,
Bunların derdi fal bakmakta değil,
Mevsim bahar bile değilken,
Korkuyorum Amelia...
Yok mu yüreğinin kuytu yeri?
Sakla beni,

Umarım gözü açılmayan kör kalmaz,
Kulağı duymayan sağır,
İnce ince yaşamın bize sunduğu güzelliklere...

Mine Yılmaz Sevinç
18 Ekim 2023

Örülmüştü koza artık,
Tırtılken kelebek olacaktık
Kaçarı yoktu.
Nafile çırpınışların
Aksi sedalarıyla sarhoş oluyorduk.
Her biri kalbimizle beynimiz arasında

Sevgileri sazanlara bırakmışız
Mutluluğu saflara
Çok bilmeyi cahillere
Gayya çukuruna itmişiz
İtilmeyecek kim varsa
Herşeyi yarınlara bırakırken

Bir mumdum eridim gerçeğin karşısında,
Bir damla suydum okyanusa döndüm varlığında,
Pervaneydim ışığını ararken tutuştum aşkınla,
Bir gece, bir gündüz oldum, ruh aradım zaman içinde.

Saki kullar gördüm, içmeden sarhoş,

Seni seviyorum
Çünkü kendimi seviyorum,
Sen benim şansımsın.
Hayatımda ilk kez kumar oynadım,
İlk kez karşılık verdim bir insanın sevgisine,
Sen çıkageldin,

Şu Porsuk'un yanında şiir kovalayacağım
Kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi.
Öylesine değil şurada içilen çay,
Boşuna değil bunca emek.
Ne sen boşunasın,
Ne ben.

Yutmalı belki de kursağımızda tuttuğumuz şeyleri,
vazgeçip,mutlu olmaya bakmalı.
Şu kısa hayatta.

Uyutmalı içimizde susturamadığımız,
her bahaneye ağlayıp duran

Sus sus,
Daha konuşma istemem.
Terler ensemden aşar ,
Alnımdan taşar,
Dört döner vücudumu.
Sus,