Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gözümüzün ta içine bakarak
Vatandaşı yıldıranlar bizden mi?
Biz kovdukça karşımıza çıkarak
Zulmederek saldıranlar bizden mi?

AB diyor zikir gibi anarak

Bir temenni bir dilektir bu yazım
Doğru yolda kalmak benim niyazım
Duyan olur yükseldikçe avazım
Alan alsın yanlışımı söylesin

Hep kafadan atıyorum tutuyor

Bir şey yazdım ise şiir adına
Yüksekten yazdıysam inmem katına
İnsan ermemişse şiir tadına
Bal da sunsan ona acı der acı

Aynayı kıranın özrü yüzünde

(Uslübumu sorgulayan birine cevaptır o kendi bilir)

Bilmediğim tatmadığım bir şeyi
Yazarsam bu kadar olur arkadaş
Hiç tatmadım zevku sefa neşeyi
Kızarsam bu kadar olur arkadaş

Eşek takip eder bir tutam otu
Sürekli bir adım önünden gider
İnsanın durumu bundan da kötü
Boğaz tokluğuna gününden gider

Her şeyi hesaplayıp yurdumuzu böldüler
Bizi yok etmek için sürülerle geldiler
Türk’ü tanımadılar gafletlere daldılar
Mehmetçiği görünce kanı dondu kurudu
Mehmetçik şehit oldu vatanını korudu

Ölmek için yaşıyorum
Canım sana varsın gitsin
Seven bir kalp taşıyorum
Kanım sana varsın gitsin

Dertlerimi sen hallettin

Çaykarada sel olmuş
İyi ne varsa almış
Geride izi kalmış
Çakıl değil taş değil

Akıllar sele gitmiş

Cılkı çıkan şiir değil
Ne son ne de ilk’i çıktı
O yazanlar şair değil
Kalem tutan tilki çıktı

Dolu boşu yoktur bunun

Beni yine bana bırakma canan
Hasretinle yakıp küle çevirme
Del’olur ayrılık nârında yanan
Gönlümü kavurup çöle çevirme

Mutluyum seninle bahtiyar oldum